IXo. 3 1.
VIJFDE JAARGANG.
1^0(5.
Donderdag-
23 _Au.gu.stus.
BUITENLANDSCH OVERZ1GT.
kost
plaats-
BOLSW ABDSCHE COURANT
De Abonnements-prijs is 0,80 per drie
maanden franco per post 0,95.
De prijs der Advertentie n is van 10
regels 40 Cts.behalve 35 Cts. voor het A d-
vertentiezegel; elke regel meer
10 Cts. Grootc letters worden naar
ruimte berekend.
De Uitgave dezer Courantdie eiken Don
derdag het licht zietgeschiedt door
B. C P E R (J S Az. te Bols ward wien men
alles dit Blad betreffende, uiterlijk tot IHoens-
dag-morgen 12 ure, franco gelieve toe te
zenden. Alle briefporten komen op rekening
der inzenders.
In Parijs worden de plannen ter uitbreiding van Frank
rijks grenzen druk besproken. De Parijzenaars zijn als staat
kundige tinnegieters bekend. ’tGaat daar niet alleen de
- ministers en het parlement aan, wat Frankrijk moet doen
en laten de daglooner en handwerksman houdt er van
om degroote gebeurtenissen en plannen in herberg of kroeg
te besprekendaarvoor moet dagelijks een uur van het
werk en een dubbeltje van het loon overschieten.
Toen nu voor eenige dagen het gerucht in de wereld
kwam, dat keizer Napoleon zijn rijk wilde vergrooten, werd
er eerst aan getwijfeld, toen er over gepraat en nu twij
felt er in Parijs sebier niemand meer aan, of de plannen,
die men den keizer heeft toegesehreven, zijn wel wezenlijk
gemeend. En het kan niet anders, of het doet den Fransch-
man goed wanneer zijn eergevoel wordt gestreeld door de
gedachten dat Frankrijks grondgebied uitbreiding zal be
komen. Wanneer de Franschman zich herinnertdat de
tegenwoordige oppervlakte van zijn land kleiner is dan on
der Lodewijk XIV, toen VaubanLouvois en Turenne met
zooveel zorgen en ten koste van zoovele opofferingen die
oppervlakte deden vermeerderen; wanneer hij zich ook her
innert hoe de grenzen van zijn land door Europa werden
ingekort, om Frankrijk in bedwang te houden, dan valt
er niet aan te twijfelen, of hij wordt met geheel zijn hart
gewonnen voor het denkbeeld dat door de fransche staat
kunde tegenwoordig voorop gezet wordt.
Het was in 1792, dat zich het denkbeeld der natuurlijke
grenzen begon te ontwikkelen en allerwege als een na
tionaal beginsel werd beschouwd. Dumouriez, ondersteund
door andere generaals der republiekgaf de Rijngrenzen
aan Frankrijk, maar hij verloor ze weer en kon alleen de
kunstmatige grens van 1713 handhaven. Die grens bestond
uit de volgende plaatsen: GondéValenciennes, Kortrijk,
Maubeuge, Mariënburg en Landau. In 1814 lieten de ge
allieerden die grens bestaan zelfs na den intogt hunner
legers. In 1815 ontnam men Frankrijk Philippeville, Ma
riënburg en Landau, de twee eerstgenoemde plaatsen, eens
met zooveel moeite door Mazarin veroverd, de laatste door
Lodewijk XIV genomen. En waarom ontnamen de gealli
eerden ze aan Frankrijk? Met de opzettelijk vermelde be
doeling, om Frankrijk te verzwakken en den toegang tot
dat land gemakkelijk te makenwanneer ’t eens weer noo-
dig werdde Franschen wat tot bedaren te brengen.
Wat nu intusschen de Rijn-grenzen betreft, gelooven de
Parijzenaars nietdat het daar op het oogenblik om te
doen is. Men gelooft ook nietdat België in het minst
bedreigd wordt.
De Belgen zelf schijnen echter niet zoo geheel gerust te
zijn. In Brussel stelt men het buiten twijfelof Napoleon
koestert zeer stoute plannen tot uitbreiding van Frankrijk.
Men meent er, dat dit wel niet anders kan, daar de keizer
tot een keerpunt is gekomen, zoodat hij moet kiezen tus-
schen geheele vrijheid en onbeperkten krijgsroem. Kiest
hij het laatste, waarvoor de meeste kans scliljnt te bestaan,
dan moet hij den strijd op leven en dood tegen Pruisen
aanvangenen
Ook in Londen wil men meepraten, en daar denkt men,
dat keizer Napoleon ten minste niet meer dan Saarlouis
en Landau zal gevraagd hebben, omdat Pruisen toch niet
kan gevenwat het niet heeft.
Eerstdaags zal aan ’t gissen wel een einde moeten ko
men. De pruisische regering zal binnen kort bij de ver
tegenwoordiging de noodige voorstellen indienen betreffende
de plannen van inlijving. Dan zal men vernemen, hoe ge
nadig een vorst is, die door de Voorzienigheid zoo bijzonder
zegt begenadigd te zijn en dan zal waarschijnlijk keizer
Napoleon ook zijn tegenrekening inzenden. In Berlijn meent
men te mogen gelooven, dat het juist niet zoo erg zal af-
loopen.
Van de Hanoveranen heeft men gezegd, dat ze regt blijde
waren met de aanstaande verandering, ’tSchijnt, dat ko-
ning Wilhelm bezorgd isdat hun blijdschap al te groot
worden en te veel op hun zenuwen zal werken. Althans
er wordt uit Hanover gemeld, dat de pruisische troepen er
aanzienlijk versterkt worden, dat in de kleinste steden sterke
bezettingen worden gelegddat het garnizoen der hoofd
stad op 10,000 man gebragt is en dat overal strenge maat
regelen genomen worden om demonstration van de zijde
der bevolking tegen te gaan.
tZou ook kunnen zijn, dat de genadige koning zooveel
soldaten naar Hanover zendtm ’t vertrouwen, dat het een
gezond land is. Immers uit Bohemen wordt gemeld dat
de cholera er al meer pruisische soldaten heeft doen sneu
velen dan de slag, bij Königgratz. Men schrijft de oorzaak
daarvan toe aan 't slechte voedseldaar de soldaten dik
wijls, omdat ze anders niet genoeg krijgen, nieuwe aard
appelen uit de velden graven om er hun honger mee te
stillen, terwijl het vele water drinken na groote vermoeije-
nissen hiertoe tevens veel zou bijdragen.
Behalve de plannen des keizers, hebben de Parijzenaars
tegenwoordig ook nog wel wat anderswaarover ze eens
kunnen praten.
De wandelaars in de diergaarde te Parijs werden dezer
dagen als één man naar de plaats gelokt, alwaar de olifant
zich bevindt. Dat kolossale dier stond gedurig te draaijen
en maakte zulke vreemde sprongendat de toeschouwers
elkaar verwonderd vroegen
nen?” Weldra werd h
was namelijk in den snuit
L~_u .y w iyil W1O’. UCl U1UI
niet wat, te doen. Eindelijk begaf hij zich naar de in zijne
snuit vol en niesde, waardoor de rat, eindelijk geen weg
meer wetendemet het water uit den snuit te voorschijn
kwam. 7’-—
de olifant hem met zijne dikke pooten dood
daarna, even .«.v..«.ij,. nvl, UCn.
waarvoor zich vele toeschouwers hadden geplaatst. Tot be-
looning ontving de kolossus een
De heer Charlesuitvinder van een
bestaande stoffaadjeheeft zoo
thans te Parijs het meest overtuigend bewijs van C.
(lelijkheid dier uitvinding gegeven. In tegenwoordigheid
van talrijke mannen van het vak ontkleedde hij zich ten
einde te laten zien dat hij geen harnas droeg; daarop trok hij
zijn flanellen borstrok en overhemd weder aan en sloeg zich
een soort mantel om van alleen hem bekende stof, en die
tot aan de voeten reiktehet hoofd bedekte hij met een
stalen helm en toen mogt men naar believen met geweren
op hem schieten. Men koos eene distantie van 100 meters,
laadde een goede karabijn met 3| wigtjes kruid en een
spitsen kogelen brandde er op los. De kogel trof den
heer Bernard midden in het ligchaam even boven de len-
»Wat zou dat toch beteeke-
unne vraag beantwoord. Een rat
van den olifant gekropen en
hoe hinderlijk als dit hem scheen te zijnwist het dier
niet wat te doen. Eindelijk begaf hij zich naar de in zijne
nabijheid geplaatste kom met water, slurpte den geheelen
J e - -J
meer wetendemet het water uit den snuit te voorschijn
Toen de lastige bezoeker op den grond lag, trapte
I .111. 1 1 en vcrvo|gt|e
statig als te voren zijn weg naar het hek
aantal klontjes suiker.
tegen geweerkogels
meldt de »Nord”
de deug-
