NIEUWS- EN AD-
VERTENTIEBLAD.
mjffifflMLSffll]
1876.
Vijftiende Jaargang.
No 10.
DONDERDAG 9 Maart.
BUITENLAND.
BINNENLAND.
Nieuwe abonné's met liet 2e
kwartaal (1 April) op de IBols-
wardsehe Courant. ontvangen
al dadelijk de Werslagen in de
maand Haart gratis.
Na elke raadszitting wordt
liet Verslag als gratis bijvoeg
sel dezer Courant aandeabon-
né's bezorgd.
De Uitgever.
ABONNEMENTSPRIJS: 80 Cents per 3 maanden.
Franco per post 95 Cents.
ADVERTENTIEPRIJS: 50 Gts. van 1—7 regels. Vervol
gens 10 Gent per regel. Overigens naar plaatsruimte.
met wat ik
naauw
UHIIIIIIIH
Te Posen zijn een aantal menschen verdronken,
tengevolge van den Imogen waterstand. De gas
fabriek is ondergeloopen, zoodat de stad ’s avonds
en ’s nachts in ’t duister is gehuld.
Uit Lemberg wordt berigtdat in Galicie 40
dorpen door het hooge water zijn overstroomd.
Bronkhorst is van alle kanten door het water
omgeven. De landlieden van de omliggende hoe
ven varen af en aan met hunne bootjes over de
verdronken wei- en bouwlanden. De voetbode doet
grootendeels zittend zijn ronde, varende van Steen
deren over Bronkhorst naar Drummen en terug
daar ook de wegen naar Steenderen zijn onder
geloopen. Men zag daarom ook jL Zondag de
menschen niet ter kerk gaan maar varen.
Zooals reeds kortelijk gemeld is, heeft don Car
los het edele voornemen om Spanje gelukkig te
maken, laten varen, 't Was dan ook erg verdrie
tig voor hem, dat zij, die het geluk van zijn on
derdanen te zijn, reeds smaakten, zoo bij geheele
troepen wegliepen en daardoor toonden hoezeer
zij dat geluk onwaardig waren. Verdrietig was
voor hem ook 't gedrag zijner tegenstanders hij
meende ’t zoo goed! Vier jaren lang werd Spanje
zwaar geteisterd door den burgerkrijg, die duizen
den zijner zonen op het slagveld deed sneuvelen;
die zijn krediet geschokt heeft en het land in de
oogen van Europa vernederd om zijne krachteloos
heid die het onmagtig heeft gemaaktom zich
behoorlijk in zijn koloniën te handhavendie
schatten heeft verslonden en tienduizenden ont
trokken aan den arbeid. Door lijden tot heerlijk
heid dat gebeurt wel eens meermaar de man
die't zoo goed meende, slaat cr zijn handen af en
’tzal nu moeten blijken, of Spanje in staat is,
’t geluk te vinden zonder hem. Het is nu overge
leverd aan wat hij »he)sche magten” noemde,
maar de kerkelijke magten waarvoor hij ijverde
en die voor hem ijverden, zijn niet met hem over
de grenzen gegaan en hebben ook nog het streven,
om Spanje gelukkig te maken niet opgegeven.
Voor Spanje begint een nieuw tijdperk, maar’tzal
nog zijn een tijdperk van strijd, met andere wa
penen misschien maar niet minder onrustig en
ernstig. De berigtgever van de ultramontaansche
Univers zegt«Het einde van den oorlog hadden
wij, de Carlisten, voorzien; maar don Carlos heeft
Spanje verlaten zonder dat hij er toe gedwongen
was; hij heeft zijne wapens niet afgegeven noch
aan de Alfonsisten noch aan Frankrijk na een
heldhafligen strijd heeft hij ze vrijwillig neergelegd
en zich zoo de toekomstdie hem behoortver
zekerd".
hij aldus zal geredeneerd hebben De opstande
lingen zullen zich wel blijven verzetten en in dat
geval moeten de mogendheden toch wel aannemen
dat dit dan niet mijn schuld is maar alleen die
van de rustverstoorders; men zal dan moeten mee
werken om die belhamels tot bedaren te brengen.
En ook als ze vrijwillig zich onderwerpen dan
ben ik van den opstand verlost en met wat ik
beloofd heb behoef ik het zoo naauw niet te
nemen.
’t Ziet er voor de opstandelingen nietj best uit.
Vroeger konden zij ongehinderd zoowel in Dalma-
tië als in Kroatië komen zich daar van levens
middelen en ammunitie voorzien en na korter of
langer verblijf naar het oorlogstooneel terugkeeren.
Dat is nu gedaan de grenzen worden streng be
waakt en komen de ontevredenen op oostenrijksch
gebied dan mogen ze niet terug. Ook mogen
vreemde vrijwilligers niet over oostenrijks gebied
in Turkije komen reeds velen werden aan de
grenzen teruggezonden. En juist op die verster
king van buiten hadden de opstandelingen zoowel
in Bosnië als in de Herzegowma al hunne hoop
gevestigd. Groot is hun teleurstelling, maar nog
blijven ze in hun strijd volharden.
De vlugtelingen vooral die zich in de grens
plaatsen van oostenrijksch Kroatië ophouden, heb
ben ’took niet ruim. Hun aantal bedraagt 27,000
en het komt niet zelden voor, dat in kleine wo
ningen die naauwelijks voor de gewone bevol
king de noodige ruimte hebben nog 12 of 15
bosnische vlugtelingen verblijf houden. Deze op-
hooping van menschen in eene arme landstreek
heeft gebrek aan levensmiddelen en allerlei ziek
ten tengevolge. In enkele plaatsen zijn de pok
ken uitgebroken en er bestaat ernstige vrees dat
die epidemie onder de slecht gekleede en gevoede
bevolking spoedig zich zal uitbreiden. De grens
bewoners ontvangen de vlugtelingen nog wel met
de oude hartelijkheid maar zij zijn zelf arm en
kunnen niet veel doen.
Van lurksche zijde geschiedentrots de fraaiste
beloften, toch nog herhaaldelijk gewelddadigheden
en blijkt telkens op nieuw de strijd tusschen de
bedoelingen der aangenomen voorstellen en hel
verzet der plaatselijke turksche overheden.
Waar men niet al over twisten kan
Te München is een belangrijk proces gevoerd
over de vlag die bij openbare plegtigheden van
de domkerk waait. Tot nu toe liet de aartsbis
schop op kerkelijke feesten de pauselijke vlag, op
burgerlijke gedenkdagen de duitsche vlag van den
In de vorige week is te Parijs een schoon be
minnelijk meisje van 19 jaar en uit een der aanzien-
lijksle familiën, begraven. Zij was te midden van
een schitterend feest bij de laatste wals in de ar
men van haren danser gestorven. Deze had het
niet gemerkt, vóór zij een lijk was. De hartstog-
telijke danseres had zich dood gedanst.
De aanneming van Andrassy’s voorstellen ten
opzigte der Herzegowiners door Turkije’s sultan
heeft het voor de opstandelingen niet beter ge
maakt. Daar die aanneming vooral heeft plaats
gehad op aandrang van andere mogendheden, kun
nen deze nu niet wel anders dan den sultan steu
nen. En de opstandelingen zijn toch met de ge
maakte schikkingen niet tevrede. Intusschen zul
len ze, als ze aan zich zelven worden overgelaten,
wel moeten eindigen met zich te onderwerpen.
Men houdt het er dan ook voor, dat de sultan
wel wist wat bij deed, toen hij toegaf, en dat
trans waaijen. Dit deed hij ook bij de laatste
viering van de herinnering aan den slag bij Sedan.
Het kapittel echter kwam hiertegen in verzeten
grondde zich op een regt, dat dagteekende uit de
elfde eeuw. De zaak is in regten gebragt en de
regtbank heeft uitgemaakt, dat de torens van Mün
chen ingeschreven zijn als bezittingen van de ge
meente en het gemeentebestuur dus mag vlaggen
naar welgevallen. De kerkclijke autoriteit is tegen
deze uitspraak in liooger beroep gekomen.
Och waren alle menschen wijs
Zaturdagavond brak te ’s Gravenhage in een be
woond huis in de Korte Kranestraat een brand
uit, die, met het oog op de omstandigheden, welke
zich daarbij voordedenverder ongelukkige gevol
gen had kunnen hebben. De brand brak uit op
de bovenkamer, bewoond door een uit Atsjin terug
gekeerd en gepensioneerd militair met eene vrouw.
In het benedengedeelte werd eene turf- en hout-
nering gedreven. Al spoedig kreeg de brand een
In Tyrol worden de lui voortdurend opgeroepen
tot het houden van buitengewone gebeden ten
einde het groote gevaar, dat het land met onder
gang dreigt, af te weren. Staat er dan een vijan
delijk leger op de grenzen? Wil een berg instor
ten Wordt een aardbeving verwacht of dreigt
een pest of hongersnood met zijn verschrikkingen?
Niets van dat allesmaar de minister van
Eeredienst te Weenen heeft den protestanten, die
in Tyrol verblijf houden, toegesfaan, te Innsbruck
en te Meran twee kerken met klokketorens te
bouwen en eigene gemeenten te stichten. Nu is
’t wel waardat die gemeenten er eigenlijk lang
reeds zijn en ’t getal protestanten in Tyrol tus
schen de 3 en 4000 bedraagtmaar dat ze nu
ook kerken zullen stichten, dat zal Tyrol ten ver-
derve zijn.
De nu overleden generaal-majoor Pel begon zijn
militaire loopbaan in 't jaar 1839, vertrok later
naar Ned.-Indie en werd na de mindere rangen
doorloopen te hebben in 1848 lot luitenant be
noemd. In 1853 werd hij lot eersten luitenant
bevorderd in ’57 tot kapitein in ’65 tot majoor
en in 1870 tot luitenant-kolonel. In die hoeda
nigheid voerde hij ’t bevel over de afdeeling Palem-
bang. Van '71'73 vertoefde hij om redenen
van gezondheid in Nederland. In Indie terugge
keerdmaakte hij de 2de expeditie tegen Atsjin
mede en nam, na het verwonden van den kolonel
de Roy van Zuidewijnhet kommando over de
tweede brigade op zich. Tot kolonel bevorderd
werd hij met de leiding der achterblijvende troepen
belast. In die betrekking werd hij voor zijn be
langrijke diensten kommandeur van de Militaire
Willemsorde en bevorderd tot generaal-majoor.
