NIEUWS- EN AD-
VERTENTIEBLAD.
1876.
Vijftiende Jaargang.
No 25.
DONDERDAG 22 Eunij.
BUITENLAND.
BINNENLAND.
M
i®
t'l
ADVERTENTIEPRIJS; 50 Cis. van 1—7 regels. Vervol
gens 10 Gent per regel. Overigens naar plaatsruimte.
ABONNEMENTSPRIJS: 80 Cents per 3 maanden.
Franco per post 95 Cents.
mni num
Eene voorname bron van onlusten is voor lan
gen of korten tijd uit Europa verwijderd. Volgens
eene mededeeling toch van de officiële Madridsche
Courant is don Carlos vergezeld van Dorregaray
en Geballas den 7 Junij Ie Mexico aangekomen.
Mogt hij daar blijven! De spaansche Staats-Couranl
deelt echter niet meêwat de Bourbon is gaan
doen in het land waarvan de Habsburgers zulke
treurige herinneringen hebben, maar mogelijk is
het dat de pretendent een onderzoek in loco is gaan
instellen, of de troon, waarop de ongelukkige Maxi-
miliaan heeft gezeten, sedert wat vaster is gewor
den en bem zou kunnen dragen, nu de spaansche
weigerachtig blijft hem als zetel te dienen? Zoo
veel is zeker dat don Carlos, volgens een telegram
door de geestelijkheid met «koninklijke eer” is ont
vangen en dat de nationale club een feest te zijner
eer heeft gegeven, ondanks het verzet van den spaan-
schen gezant, die de voorzitter was van die club,
welke hij daarop onmiddelyk heeft verlaten tot
niet geringe blijdschap natuurlijk van den preten
dent, wien het dus gelukt is onaangenaam te zijn
aan een vertegenwoordiger der regering van zijn
neef Alfonso.
Het algemeen Nederlandsch Werkliedenverbond
beeft eene proclamatie gerigt tot de Nederlandscbe
niet-vereenigde werklieden. Het doel er van is, die
werklieden op te wekken tot aansluiting aan het
bond, teneinde met vereende krachten te bewerken
hetgeen men nuttig en noodig acht. Veel is reeds ge
daan en verkregen: de loonen zijn gestegen, werk
manswoningen zijn gebouwd, levensmiddelen wor
den voor eigen rekening en tot goedkooper prijzen
ingekocht, zieken- en 'begrafenisfondsen, spaar- en
voorschotbanken zijn opgerigtdoch al dat goede
zou in veel grooter mate aanwezig kunnen zijn
als bij de duizenden die tot het bond toetraden
zich de honderd-duizenden niet-vereenigden voegden.
Tot hel goede, waarnaar men streeft, behoort vooral
wering van de grootste vijanden van den werkmans
stand: armoede en onkunde. Vuurwapenen vraagt
schrikkelijke wijze om’t leven gekomen. De sleep
van haar kleed werd', toen zij den hoek van een
straat omging, door het wiel van een zwaar gela
den bierwagen gevatzoodat zij viel en met het
hoofd onder het achterwiel geraakte. De dood was
oogenbhkkelijk.
Een tweede ongeluk tengevolge van een sleep
op denzelfden dag te Berlijn voorgekomen, liep ge
lukkiger voor de draagster af. Óp straat wande
lende ontdekte zij dat hare kleederen in brand
stonden. Gillend liep zij het eerste het beste ge
bouw in en kwam in het geregtsgebouw teregt
waar onderscheidene heeren aanwezig waren. De
laatsten, die oogenblikkelijk 't gevaar inzagen, slaag
den er in haar van de brandende kleederen te be
vrijden. De dame kwam met den schrik en’t ver
lies van haar kleedje vrij. Zij kon ongedeerd in
een rijtuig huiswaarts keereu; van de redders be
kwamen eenigen brandwonden aan de handen.
Behalve dat deze mode dus anderen overlast aan
doet, levert zij bovendien gevaar op.
Zondag had in het circus Salamonsky te Ham
burg een ernstig ongeluk plaats. De door frl. Clara
bereden hengst «lord” weigerde over een barrière
heen te springen, week in woeste vaart zijdelings
uit en kwam over de balustrade te midden der
toeschouwers te regt. Een löjarige knaap uit Al
tona en eenige andere personen werden door het
wilde dier tegen den grond geworpen. De knaap
bekwam een hoefslag tegen het hoofddie een
schedelbreuk veroorzaakte en zijn onmiddellijken
dood tengevolge had. Twee anderen zijn mede
vrij ernstig gewond. Frl. Clara kwam er met
eenige Jigte kneuzingen af.
Alweer overstrooming. Uit Ravensburg in Wur-
temberg kwam berigtdat een belangrijke over-
slrooming plaats had in het Schuffenthal van Aulen
dorf tot Langenargen en in dezijdalen. Het spoor
wegverkeer op de Zuidbaan en op den Allgauër
spoorweg is daardoor afgebroken.
In de zwitsersche kantons St. Gallen en Thur
gau traden de Rijn de Thur en diens groote ne
venrivier de Murg buiten hare oevers, wegens de
veelvuldige regens. Huizenbruggen en spoor-
wegdijken werden er vernield te Frauenfeld en
te Kurzdorf verdronken eenige personen. De be
woners van verscheidene dorpen in Thurgau moes
ten vlugten.
vulling van dien wensch zal echter wel door geen
straatschenden en straatgeschreeuw bevorderd wor
den; of het liberalen zijn die er zich aan schul
dig maakten is wel zeer te betwijfelen dat de
liberalen het zouden goedkeuren is voor België
niet te hopen. Hun kracht moet niet blijken uit
een steenworp of een vuistslag; hun wapen is dat
der rede en der overtuiginghunne overwinning
zeker, omdat de waarheid overwinnen moet.
Te Breslau is dezer dagen eene jonge dame van
aanzienlijken stand, eerst onlangs gehuwd, op ver-
De nalatenschap van Abdul-Aziz valt niet mee
of liever, men zoekt er te vergeefs naar. Zijn
opvolger Murad V begint met zuinig te zijn. Ilij
wil ook eens onderzoeken hoe eene volksvertegen
woordiging zal bevallen en droeg zijn grootvizier
op, met een gaauwigheid een regeringsprogramma
klaar te maken. Midhat-pacha kreeg order een
plan gereed te maken ter instelling van een nati-
onalen raaddie uitsluitend belast zal zijn met
financiële zaken en deelnemen aan de zamenstel-
ling van de begroeting. Dat is toch mooi voor
een Turk.
«Toen de ministers in den nacht van 15 op 16
dezer bij Midhat-pacha in raadkamer waren ver
een igd trad een onlangs afgezet officier met een
revolver gewapend binnen doodde de ministers
van oorlog en van binnenlandsche zaken en ver
wondde dien van marine. Buitendien werd een
adjudant van den grootvizier en een bediende van
Midhat-pacha gedood”.
Dat is minder mooi, niet waar? Wij vragen,
waarom deed de man dat en krijgen ten ant
woord misschien had hij persoonlijk een grieve
tegen de ministers misschien wilde hij den ver
dreven sultan wreken misschien was hij een af
gezant van het jonge Turkije, dat deze ministers
uit den weg wilde hebben omdat zij de goede
plannen van Midhat-pacha in den weg stonden
misschien nu ja misschien weet niemand nog
het regtedan de moordenaar. Deze is gegre
pen en met den dood gestraftwij weten niet of
hij heeft willen zeggen, waarom hij het deed.
De teekenen des tijds zijn vele. De sterke ac
tie wekt reactie, de reactie houdt de actie gaande.
Dat wil zeggen: er is een streven een handelen
en werken om de mate van ontwikkelingwaar
voor de mensch en de menschheid vatbaar ts, steeds
nader bij te komen. Dat streven, die werking ver
toont zich op elk gebied krachtiger dan ooit en
de geschiedenis der menschheid telt weinige tijd
perken waarin de schreden die vooruit gedaan
werden, zulke reuzenschreden waren als die van
het geslacht onzer eeuw. En nooit was het streven
zoo zeer daarop gerigt, dat de mensch dat ieder
zich leert beschouwen als een zelfstandigzelfbe-
oordeelend, zelfbesluitend en zelfwillend wezen, dat
ieder in de mogelijkheid gesteld wordt, dit te worden.
Maar deze werking vindt tegenwerking; niet allen
achten het wensclielijk, dat de mensch zichzelf is;
velen achten het voor zich niet wensclielijkdat
anderen zelfstandig denken en handelen. Zij willen
zoo gaarne een leiband in de hand hebben en weten
liet geloof aan het heilzame van aan dien leiband
te loopen duizenden in te prenten. Maar die leiband
knelt en belemmert de beweging in de rigting, die
de menschheid volgens haar aanleg en bestemming
volgen moet en die knelling en belemmering wekt
verzet.
In België had in de vorige week de verkiezing
plaats voor leden van de Tweede Kamer. De helft,
dat is 62 leden moeten dit jaar aftreden; van die
62 behooren 42 tot de clericale 20 tot de libe
rale partij. De uitslag der verkiezingen wasdat
de clericale partij in de Kamer eene meerderheid
van 12 leden behield terwijl die meerderheid nu
14 bedraagt. In verband met den uitslag der ver
kiezingen van provinciale staten in Mei hoopten
de liberalen op een voor hen gunstiger verandering.
Zij zijn teleurgesteld en het vreugdebetoon der cle-
ricalen was hun een prikkel om dat handtastelijk
te toonen.
Door de clericalen te Antwerpen werden vlaggen
uitgestoken en zij illumineerden en toen zij een
optogt met fakkellicht wilden houden, werden zij
aangevallen door talrijke benden die de fakkels
bluschten, de vlaggen neerhaalden, de ruiten ver
brijzelden van verscheidene gebouwen der clerica
len en ook van particuliere personen. Onder andere
werd in de woningen van een spiegelfabrikant en van
een paar volksvertegenwoordigers alles verbrijzeld en
vernield, wat voor de hand kwam. Ook had eene
bakkerij veel te lijden en evenzoo de estaminet
waar de clericalen gewoonhjk komen. De gendar
merie trachtte vruchteloos de ongeregeldheden te
keeren, de militaire magt moest handelend optreden.
Ook te Brussel heerschte groote opgewondenheid.
Eene groote menigte schoolde zamen voor katho
lieke instellingen, die door bijzondere korpsen van
de burgerwacht moesten bewaakt worden.
Te Gent heerschte ook gisting. Een monster-
manifestatie werd voor de Cercle calholique ge
houden en glasruiten werden ingeworpen. Den
volgenden dag hadden er botsingen plaats tusschen
de politie en'het volk. De gendarmerie maakte,
zonder voorafgaande waarschuwing, een charge op
het volk.
In de drie steden hadden arrestatiën plaats en
de rust keerde weder, maar de kreten: «wegmei
Malou I leve de Koning!” worden nog nu en dan
van door de straten trekkende volksmassa’s ge
hoord. Malou is het hoofd van ’t ministerie, welks
val door de liberalen gewenscht wordt. De ver-
