NIEUWS- EN AD-
VERTENT1EBLAI).
1876.
Vijftiende Jaargang.
No 40.
BUITENLAND.
BINNENLAND.
DON DERDAG 5 October.
j 'i
ABONNEMENTSPRIJS: 80 Cents per 3 maanden.
Franco per post 95 Cents.
N1HU fflffl
Terwijl don Carlos zich te Parijs bevindt en daar
spreekt van zijn goed vertrouwen op de toekomst,
heeft de regering in Spanje het oog gevestigd op
de hoogste belangen van den staat, ’t Maakt een
punt uit van ernstige overdenking en bespreking,
wat wel de minst mogelijke vrijheid is die men
protestanten kan toestaan.
Op straat wandelen met zijn leerlingen dat
mag een protestantsch leeraar of onderwijzer niet
doen; 't zon gevaarlijk zijn voor de openbare orde.
De deur eener kerk mag vooral niet openstaan als
er gepreekt wordt; ’t zou een voorbijganger kunnen
hinderen iets te hoorenwat hij eigenlijk niet
hooren mag. Zou de regering ook meenen, dat er
in zoo’n kerk gesproken wordt over onbetaalde
coupons?
In de turksche legerafdeeling van Abdul-Kerim
brak de pest uit. Daardoor werd hij genoodzaakt
zijne tenten te verbranden en zijne positie voor
Alexinalz te verlaten. Daarom misschien waren
de Turken zoo lang werkeloos. Als oorzaak van
de ziekte wordt opgegeven gebrek aan de onont-
beerlijkste levensmiddelenmaar ’t is bovendien
aan te nemen, dat de duizende onbegraven lijken
de lucht hebben vergiftigd dat ontbering en in
spanning de soldaten hebben verzwaktterwijl
bovendien de geneeskundige dienst in het leger
alles te wenschen overlaat.
Over wapenschorsingwapenstilstand en vrede
is druk gesproken en geschreven, gekibbeld en ge
haspeld maar wat cr zoo nu en dan van wordt
medegedeeld wordt weldra weer tegengesproken
en soms heeft het er veel van dat de oorlogvoe
rende partijen zelf niet weten waar ze eigenlijk
aan toe zijn. Zooveel zal wel zeker zijn, dat het
moorden vooreerst beeft opgehouden en het vech
ten waar ’tin weerwil van de wapenschorsing,
plaats hadweinig beteekende.
Omtrent de plannen der europesche mogendhe
den valt ook nog al weinig met zekerheid te
zeggen soms verkrijgt men de overtuiging dat
vrede gewenscht wordt en verkregen worden zal
ook, en den volgenden dag ontvangt men den in
druk alsof Ruslands czaar het ^voorwaarts” reeds
op de tong heeft. Als het waar is, dat de politiek
een monster is met zevenhoofden, dan is het ook
begrijpelijk dat het met zevenderlei tongen spreekt
en het ook den knapsten toehoorder moeite kost
om te beslissen met welke tong de gedachte
wordt uitgesproken en welke moet dienen, orn de
gedachte te verbergen.
Een smidsknecht te Berlijn een vlijtig en op
passend man in dienst bij den oostelijken spoor
weg, was gehuwd met eene zoo verkwistende vrouw,
dat hij, ofschoon een hoog loon trekkende en zich
geen enkele onnoodige uitgaaf veroorlovende on
mogelijk genoeg kon verdienen om in de behoef
ten van zijn gezin te voorzien, daar zij alles aan
de meest dwaze dingen verkwistte. Dikwijls had
zij, om aan die zucht te voldoen, het zondagspak
van haren man naar de bank van leening gebragt,
zoodat hij menigen Zon- of feestdag genoodzaakt
was, binnenshuis te blijven. Wat hij ook deed
De Italianen toonen nog geen berouw er over
dat zij Rome tol hoofdstad van hun koningrijk
hebben gemaakt. De gedenkdag der zesde verja
ring van hun intogt in die stad is er luisterrijk
gevierd en wel door de onthulling van twee ge
denktafelen in den gevel van het senaatsgebouw
en het kapitool. Op die tafelen zijn de namen
gegrift van hen die van 1848 tot 1870 voor de
onafhankelijkheid van Italië zijn gevallen.
Eene zeer talrijke menigte woonde de plegtig-
heid bij. Zij had plaats onder het luiden der
groote klok, die zelden geluid wordt, en toen de
burgemeesterin tegenwooidigheid van de minis
ters, lauwerkransen boven de gedenktafelen hing
speelde de muziek de Garibaldi-hymme.
Hondenkracht voor fabrieken moet volgens een
mededeeling van Moeller te New-York in het blad
Iron zeer voordeelig zijn. Genoemde heer drijft
zijn spijkerfabriek met vijf honden en drie men-
schen bij vol werk. Bij weinigen omgang in za
ken zijn echter tegenwoordig slechts twee hon
den en een raensch aan het werk. De honden
moeten een looprad in omwenteling houden, waar
door de blaasbalg in de smederij in werking ge
bragt wordt. De viervoeters lossen elkander om de
twee uur af; terwijl de een werkt rust de andere.
Volgens den schrijver hebben de honden voor in-
dustriëelen de volgende voordeelen boven men-
schen zij werken vlijtig doorzij krijgen niet
meer dan ze noodig hebben om te leven ze sta
ken het werk niet en hebben geen socialistische
denkbeelden in den kop.
Tot Minister van Oorlog is benoemd generaal-
majoor Bcijendirecteur van het materiëel der
artillerie.
ADVERTENTIEPRIJS: 50 Cis. van 1— 7 regels. Vervol
gens 10 Cent per regel Overigens naar plaatsruimte.
In Frankrijk brengen zelfs de dooden verdeeld
heid onder de ministers.
»Als het lijk van een Franschman ridder van
het legioen van eer, begraven wordt, ontvangt het,
op het kerkhof, militaire eer” zoo luiden de
statuten van de orde van het legioen van eer.
»Als het lijk van een ridder van het legioen
die stierf zonder de genademiddelen der kerk te
willen ontvangen, wordt begraven, wordt het, op
’t kerkhof, de militaire eer niet bewezen” zeggen
de vrome generaals in liet repubhkeinsche Frankrijk.
Zij zeiden het en zij zorgden dat ook zoo werd
gehandeld
De Hépublique Frangaise deelt een adres mede,
blijkbaar met het oog op het gebeurde bij de be
grafenis van Félicien David enz. aan de Kamer
van Afgevaardigden gerigt door den heer Napoleon
Julien gepensioneerd luitenant-kolonel ter zee
die, in zijne hoedanigheid van ridder van het le
gioen van eer, de Kamer verzoekt te doen uitma
ken in hoever die orde het regt heeft om hem
wegens eene eventuele weigering van kerkelijke
plegtigheden bij zijn overlijden te verloochenen,
dat is, het hem toekomende militair geleide te
zijner uitvaart te weigeren.
Ook van andere gepensioneerde kolonels, majoors,
enz. kwamen bij t ministerie brieven waarin zij
zich beklaagden dat men officieren welke den
lande dertig of veertig jaren eerlijk en trouw ge
diend hebben van de hun toekomende militaire
eerbewijzen berooven wil omdat zij zich niet
willen schuldig maken de overtuiging van hun
gansche leven te loochenen. Al die adressanten
zijn leden der orde van het legioen van eer en
zij doen uitkomen dat zij, toen men hen waardig
keurde de orde van het legioen van eer te ontvan
gen, wel aan het land en de eer trouw gezworen,
maar geenszins aan den paus den eed afgelegd
hadden en dat het een groote onregtvaardigbeid
is, hun, nadat zij zich onberispelijk hebben gedra
gen na hunnen dood openiyk te beschimpen.
Eenige van die adressen zijn regtstreeks aan
maarschalk Mac Mahon gezonden en naar men
zegt moeten zij wel eenigen indruk op hem ge
maakt hebben. Zoo veel althans hebben de adres
santen uitgewerkt, dat door den minister van Oor
log aan de bevelhebbers der legerkorpsen eene
nieuwe circulaire is gezonden waarin hun wordt
voorgeschreven hoe te handelen bij burgerlijke
begrafenissen. Alle militairen behooren zich stipt
te onthouden van geschillen of discussiëndie
godsdienst en staatkunde betreffen.
Door die handeling van den minister van Oorlog
was zijn ambtgenoot van Binnenl. Zaken weder
met hem verzoend. Maar, nu heeft de min. van
Oorlog zijn nieuwe instructiën weer ingetrokken en
op nieuw is de eensgezindheid tusschen de beide
heeren verbroken en regeren de dooden mee de
wereldsche zaken.
Maandagavond den 25 Sept, is op verschillende
plaatsen in ons land en daarbuiten een merk
waardig natuurverschijnsel waargenomen. De he
mel werd in het westen vrij sterk verlicht. Uit
den breeden lichtbundel schoot eensklaps een hel
dere meteoor te voorschijn en spatte kort daarop
als een vuurpijl uiteen. Een der stukken moet
in gloeijenden toestand op een plein te Antwerpen
gevallen zijn. Het geheele Verschijnsel duurde een
paar minuten.
om haar van die gewoonte af te brengen het
hielp hem niets. Zoodra hij er van sprak liep
zij steeds de deur uitbegaf zich naar eene ver
af wonende bekende of bloedverwante en kwam
dan soms eerst na verloop van een of twee da
gen terug
In weerwil van al die onaangename gevolgen
had zij onlangs voor een nuttelooze uitgaaf weder
zijne kleederen beleend. Hetzij uit vrees voor he
vig ongenoegen hetzij eindelijk uit berouwver
liet zij daarop ’s avonds met hare drie kinderen
het huis. De man een paar uur later van zijn
werk terugkomende, zag vreemd op, doch begreep
uit het lombardbriefje hetwelk zij op tafel had
laten liggen wat er gaande was. Hoe verdrietig
ook getroostte hij zich voor ’t oogenblik die een
zaamheid, in de verwachting dat zij, vooral nu zij
de kinderen bij zich had, wel spoedig zou komen
opdagen.
Na zoo vruchteloos drie dagen te hebben ge
wacht riep hij de politie te hulp om haar op te
sporen en vernam nu van den commissaris dat
deze juist dienzelfden dag berigt had ontvangen
dat te Stralau de lijken van vier onbekende per
sonen zijnde eene vrouw en drie kinderen uit
het water waren opgehaald. Bij onderzoek her
kende men in de drenkelingen de vermiste vrouw
en kinderen.
Blijkens telegrafisch berigt van den voorzitter
der ned. hoofdcommissievoor de internationale
tentoonstelling te Philadelphia zijn aan de ned.
afdeeling toegewezen: 110 medailles voor de nij
verheid en 28 voor de kunst.
