VERTENTIEBLAD.
NIEUWS- EN AD-
Vijftiende Jaargang.
No. 45.
1876
BUITENLAND.
BINNENLAND.
DON DERDAG 9 November.
HIIIKIIl muil
I
x
o
ABONNEMENTSPRIJS: 80 Cents per 3 maanden.
Franco per post 95 Cents.
hare spooksels, dat
i van
verloochent het ver
dient, zal de oppositie het initiatief er toe nemen.
De wijze van verkiezen door den heer Bara
voorgesteld werd ook daarom verlangd dat de
clericale partij den liberalen dezelfde kiesknoeije-
rijen toeschrijftals waaraan zij zelve zich schul
dig maaktde liberale vereeniging wil knoeijen
voor ieder ónmogelijk maken.
In de afdeelingen der Tweede Kamer, die ver
slag moeten uitbrengen over de begrooting van
Financiën is o.a. gezegd
«Schaf de leges af, want het is niets anders
dar: eene fooijen-heffing.
«Voor elke gunstige ook voor elke ongunstige
beschikkingworden leges geheven.
»Een adjunct-ijker, die bijv. 7 dagen verlof vraagt
en verkrijgt, betaalt 2,79.
«Een veldwachter, aan wien eervol ontslag wordt
gegeven betaald leges.
Door het werk van slechts één week wordt in
Birmingham het volgende verkregen; 14 millioen
stalen pennen 6000 ledikanten 7000 geweren
300 millioen spijkers, 100 millioen knoopen, 1000
zadels 5 millioen koperen of bronzen munten
20,000 brillen, 6 ton voorwerpen van papiermaché,
voor de waarde van f 300,000 aan juweelen, 4000
mijlen ijzerdraad, 10 ton spelden. 5 ton haar
naalden haken en oogen 130,000 gros houten
schroeven500 ton schroefbouten 50 ton be
werkte deurhengsels40 ton gezuiverd metaal
40 ton Berljjnsch zilver, 1000 dozijn haardranden,
3550 blaasbalgen 800 ton bewerkt koper.
De liberale vereeniging in België wil eene hervor
ming van het kiesstelsel. Waarom? Dat verneemt
men uit het rapport, dat de heer Bara in de vergade
ring der vereeniging voorlas. Dat rapport bevat
een stichtelijk! tafereel van de dwangheerschappij,
welke door de geestelijkheid daar te lande wordt
uitgeoefend, niet zoo als in 1830 een nationale
geestelijkheid, aan welke men alle vrijheden heeft
kunnen toestaan, maar de roomsche geestelijkheid,
zoo als de Syllabus en het onfeilbaarheidsdogma
haar hebben gemaakt. Zes duizend priesters, door
de natie betaald en vijf en twintig duizend mon
niken volkomen onafhankelijk van het belgisch
gezag zijn thans bezig het land in slaafsche on
derwerping te brengen aan een vreemden souverein,
den paus koning. Het clericale ministerie toont wel
thans nog eene schijnbare gematigdheid maar
alléén omdat zijne aanhangers nog niet gereed zijn
om een strijd tot het uiterste te voeren. Inmiddels
wordt het land tot eene clericale overheersching
voorbereid door de schandelijkste knoeijerijen bij
de verkiezingen. De plattelandsbewoners zijn slechts
een kudde, die door de pastoors naar de stembus
geleid wordt, zonder hun een oogenblik vrijheid te
laten. Is liet te verwonderen dat verkiezingen
die met aanwending van zulke middelen bestuurd
worden tot daden van geweld aanleiding geven
van den kant der liberalen? Deze komen in opstand,
niet tegen den uitslag der stemming maar tegen
de gebezigde kwade praktijken. Deze moeten ge
keerd of althans onschadelijk gemaakt worden, en
als het ministerie niet een ontwerp van wet in-
Dezer dagen werd zekere mevr. D. te Parijs op
den openbaren weg door een persoon aangespro
ken die haar om een aalmoes vroeg, onder voor
geven dat hij weduwnaar was en met het
kind dat hij op den arm droeg van honger om
kwam. Het kind kon ongeveer drie jaar zijn en
schreide bitterdoor medelijden getroffen besloot
de dame hem iels te geven. Het kind stak zijne
armen naar de dame uit en zeiden’tls papa
niet 1 Ik wil met mama meegaan De bede
laar begreep dadelijkdat men opheldering aan
hem vragen zou, zette daarom het kind, dat hij
zeer waarschijnlijk gestolen had, neer en nam
de vlugt. Het kind gaf te kennen dat de bede
laar het telkens als er iemand aankwamkneep
om het te doen schreijen. Den naam zijner ouders
kon het niet opgeven. De dame heeft het bij
den commissaris van politie bezorgddie een
onderzoek naar de ouders van het kind heeft in
gesteld.
ADVERTENTIEPRIJS: 50 Cts. van 1—7 regels. Vervol
gens 10 Cent per regel. Overigens naar plaatsruimte.
De Turken bestormden de hoogten van Djunis.
De Servische artillerie zei: «laat ze maar stormen”,
en hun kanonnen zwegen ’t Was omdat ze allen
moed hebben verloren, zegt de een; ’t was, omdat
ze er de aardigheid af hebben daar de Russen
den baas willen spelen zegt een ander. Maar
waarom ’t ook was, de Turken bezetleden de hoog
ten; de 1000 Russen die ze verdedigden en als
tijgers vochten, konden ’t niet beletten. He Turken
deden 700 van hen sneuvelen en bemagtigden
hun batterijen; generaal Tschernajeff werd ernstig
gewond, 't Versterkte kamp te Deligrad werd ver
volgens hevig door de Turken beschoten en nadat
de Servische troepen een veiliger positie hadden
gekozenwerd Deligrad stormenderhand door de
Turken genomen, ’t Servische leger werd door deze
operation in tweeën gedeeld, de weg naar Belgrado
lag voor de Turken open, ze waren meesters van
de Morava-vallei.
Maar in Belgrado zouden ze niet komen. De
Serviërs vonden’t zoo akelig, dat de Turken ge
durig dieper in hun land drongen; dat moest toch
wel alleen de schuld zijn van de aanvoerders, en
ook, wat hadden ze aan zoo'n hand vol russische
vrijwilligers als Rusland zich niet feitelijk met
hun zaak bemoeide en een leger op Turkije afzond!
Ze beklaagden zich bij hun vorst en deze kwam
in het leger, dat alweer voor de Turken geweken
en door de Turken geslagen was.
Vorst Milan zag er nu niets beters op, dan bij
den czaar aan te kloppen en deze vond dan ook,
dat de Turken nu wat rust moesten nemen. Hij
zond generaal Ignatieff, zijn gezant te Konstanti-
nopel eene instructie dat hij van de Porie bin
nen 48 uren de aanneming zou eischen van den
ipenstilstand van zes weken met de boodschap
bij, dat weigering het afbreken der diplomatieke
Nu, dan moet het maar, heeft de sultan gezegd,
en een wapenstilstand van F
De wapenen zullen rusten
Msgr. Guibertaartsbisschop van Parijs, herin
nert in een brief, geplaatst in de Universaan
de vele diensten welke de katholieke kerk door
alle eeuwen heen aan Frankrijk bewezen heeft,
terwijl nu door dwaling en vooroordeel in vele
gemoederen wantrouwen en vijandschap legen die
kerk worden aangekweekt. De kerk dreigt niet
met aanmatigingen, maar wordt van alle "kanten
ook door het Wetgevend Ligchaam, bedreigd. De
kerk begeert niets dan de vrijheid om rustig de
godsdienst uit te oefenen. Wordt haar die gewei-
Te San Francisco heeft in den chineschen
schouwburg een ontzettend ongeluk plaats gehad
naar aanleiding van een valsch brandalarm. Het
publiek stormde met zooveel geweld naar de uit
gangen, dat tal van personen onder den voet ge
raakten. Toen eindelijk de ongegrondheid van
het alarm bleek en de gemoederen weder tot be
daren waren gebragtbevond de politie dat in
het gedrang 20 menschen gedood en omstreeks
70 gewond waren. De Chinezen weigerden hulp
te verleenen en de acteurs gingen voort met spelen,
alsof er niets was gebeurd, maar werden eindelijk
door de politie gelast het tooneel te ontruimen.
gerd dan nog zal zij niet met geweld naar hare
miskende regten staanmaar de diepe beroering
welke de natie zal ondergaan zal de nadrukke
lijkste veroordeeling zijn van een staatkunde, welke
geen acht slaat op het zedelijk element in het be
stuur der maatschappij. Dan zal men nog wel
eens gewaar wordendat niet zij de hechtste
steunpilaren der constitutie zijn die thans het
luidst haren lof verkondigen, maar integendeel zij,
wien het er om te doen is in naam der kerk
het vreedzaam genot van de regten des gewetens
te waarborgen.
De kerkdie tot geweld maken geen magt
meer bezit, verzekert, dat zij geen geweld zal ge
bruiken vrees aanjagen voor 1
kan en wil zij nog; zij wil door te profeteren
de toekomstprofiteren en verloochent het
ledene.
Het Journal des Débats zendt een tegenrekening
en somt op wat Frankrijk voor de kerk heeft ge
daan. En uit de taal van de Moniteur blijkt wel,
dat de regering de heeren van de kerk niet voor
lui aanziet die met zoo weinig tevreden zijn.
«Het is jammerwordt in de Moniteur gezegd
dat het ministerie van Binnenlandsche Zaken het
initiatief niet kan nemen, om de tegen de tegen
woordige regering gerigte aanvallen en boosaardige
verdachtmakingen te vervolgen maar het regter-
lijk gezag blijft volkomen bevoegd, te beoordeelen,
of er grond tot een proces aanwezig is. Zij die
de regering van nalatigheid en onverschilligheid
beschuldigen, begaan eene groote dwaling zij is
niet ongevoelig gebleven voor de heftige ja ge
weldige polemiek, waarvan men zich sinds eenigen
tijd bedient tegen haar en tegen alles, wat betrek
king heeft op de republikeinsche constitutie."
flat mogen de heeren nu maar eens lezen zij
vernemen dan, of de aartsbisschop met regt schreef
van de geringe eischen der kerk.
Hij
nopel eene instructie dat hij van de Porie bin-
wapenstilstand van zes weken met de boodschap
er ni; J_*
betrekkingen tengevolge zou hebben.
een wapenstilstand van 2 maanden is gesloten.
maar nu zal er wat
anders te doen komen. Twee maanden zijn spoedig
verstreken en men zal dan toch liefst niet weer
op nieuw de gruwelen van den oorlog zien aan-
rigten. Er moeten nu voorwaarden gesteld en waar
borgen gevonden wordenwaarop men tot het
sluiten van vrede kan overgaan en waardoor aan
dien vrede eenigen duur wordt verzekerd. Gemakke
lijk is dat nietmisschien wel onmogelijk. De
Turken zijn overwinnaars en zullen moeten dul
den, dat hun door staten, hun te magtig, de wet
wordt voorgeschreven. Dat is voor een Turk in
1876 even hard als het was voor den Nederlander
in 1831. En toch, bet moet. En zoo de Turk niet
wil, wat dan? In 1877 zal hij dan misschien ge
dwongen worden; te zwichten voor ’t kanon be
hoort nog niet tot de ongebeurlijke zaken.
