NIEUWS- EN AD-
VERTENT1EBLAD.
1876
Vijftiende Jaargang.
No. 50.
BUITENLAND.
BINNENLAND.
DONDERDAG 14 December.
fabrikage
ADVERTENTIEPRIJS: 50 Cts. van 1—7 regels. Vervol
gens 10 Cent per regel. Overigens naar plaatsruimte.
ABONNEMENTSPRIJS: 80 Cents per 3 maanden.
Franco per post 95 Cents.
werd uit Londen berigt,
de Theems boter werd
■min iiiiiiivi
«Och, had de mensch, zoo waar’ zijn stand
»Vol hart en zinnenvreugd,
»0f zonder deugden min verstand
»0f bij 't verstand meer deugd!”
Wel raogt vader Kamphuizen alzoo spreken.
Op menigerlei wijze misbruikt de mensch zijn
verstand door liet in dienst te stellen van het
bedrog.
Nog niet lang geleden
dat aldaar uit slib van
bereid. Hoe weinig geloof schrijft de Milch-Zeitung
van den 8sten November II. deze mededeeling
ook erlangde, wordt deze industrie nu opnieuw en
In Turkije zijn de meest omvangrijke maatrege
len genomen om do geheele strijdbare bevolking
in den kortst mogelijken tijd op de been te bren
gen. liet blijkt, dat de Turken de conferentie ook
niet aanzien voor een onfeilbare vredebrengster.
uitvoeriger besproken en wel in het bekende tijd
schrift Chamber of Agriculture van den 23 October,
waar men het volgende leest:
«Dat in niet onaanzienlijke hoeveelheden uit slib
uit de Theems boter wordt gémaakt, schijnt thans
boven allen twijfel waar te zijn, zij het ook, dat
men er niet aan geloofde. Maar de juiste kennis
van de soort der grondstof en de wijzewaarop
men haar verzamelde is, naar wij gelooven tot
heden een geheim gebleven. Het schijnt, dat onder
gunstige omstandigheden de werklieden welke
daartoe uitgerust zijn en juiste kennis hebben van
wat zij doen moeten, dagelijks tijdens de eb (aan
den noordelijken oever van den Theems bij Dagen
ham) 3 s. 5 d (f 2.10) verdienen kunnen.
«Men bezigt kogels van kurk die met haar en
houtvezels bekleed zijn. Zij worden in grooten ge
tale aan den oever gebragt en door de golven, die
ze met vet overdekken, zoo groot als walnoten of
krikketballen. Het op die wijs verzamelde vet is
afkomstig van de uitlozingsbuizen der fabrieken
en van het gootwater uit de keukens; het gelijkt,
wat consistentie en kleur aangaatop russische
talk. Op welke manier men dit verdachte vet ten
slotte in een stof, die voorliet oog en den smaak
geen bijzondere eigenschappen heeftoverbrengt
maakt natuurlijk de algemeene nieuwsgierigheid
gaande.
«Is het niet wenschelijkaldus wordt tenslotte
gevraagd dat de regeringsscheikundigen de
fabrikage en het fabrikaat in het belang van de
wetenschap en het openbare welzijn gaan onder
zoeken T'
We naderen het einde het einde des jaars en
daarmee ook het einde van de onzekerheid aan
gaande de oplossing der oostersche kwestie. Wel
was den 7 December de dag, waarop de conferentie
zal zamenkomen nog niet bepaald maar de hee-
ren kwamen toch zoo voor en na te Konstantino-
pel en de europesche gevolmagtigden kwamen al
eens in het russische gezantschapsgebouw bijeen
om bet ontwerp-programma voor de conferentie
vast te stellen. De leden hadden verscheidene af
zonderlijke bijeenkomsten. Lord Salisbury in t
bijzonder had een langdurig onderhoud met Ignatieff.
intusschen sprak deze en gene nog al eens zijne
gedachten over de toekomst uit en werd die voor
stelling door anderen weer van alle kanten te kijk
gesteld. Von Bismarck doet ook weer mee en
met heel veel woorden beeft hij gezegd dat we
aan 't behoud van den vrede niet behoeven te wan
hopen maar dat het vrij zeker tot een oorlog
zal komen; dan moeten Rusland en Turkije ’t maar
met elkander afmaken en als 't zoover gekomen
is dat beide 't pleizier er af hebben en rust be
hoeven zal 't Duilschland minder moeite kosten
zijn goeden raad ingang te doen vinden. Nu daar
mee aan te komen zou ontijdig zijn en zou den
czaar wel eens boos kunnen maken.
Men behoeft zeker geen von Bismarck te zijn
om zulke politiek te debiteren, maar von Bismarck
sprak en als orakeltaal worden zijne eenvoudige
woorden door Europa verbreid.
Ook een Engelschman sprak over de kwestie.
John Bright trad te Birmingham op voor een tal
rijke schare uil het volk want in Engeland be
moeit ook het volk zich met de volkszaken en
moet met het volk rekening worden gehouden.
John Bright zei maar ronduit, dat, hoewel elke re
gering in Europa den vrede wenschtde oorlog
toch onvermijdelijk is, omdat, ja omdat Engeland
goed vond door middel van Turkije russische
oorlogschepen buiten de Middellandsche zee te hou
den. (Dat werd zoo bepaald bij het traktaat van
Parijs van 1856.) John Bright vond het belag-
chelijk te denken dat de tegenwoordigheid der
russische marine in die zee gevaarlijk zou zijn
voor Engeland. De oorlogschepen van andere na
tiën worden er geduld en de hemel zou niet op
de aarde vallen wanneer ook Rusland er vrijen
Toegang had. Voor Rusland is die positie grievend
Gedurende 6 maanden van het jaar is de Oostzee
door het ijs voor den Rus gesloten en steeds is
het de straat der Dardanellen omdat Turkije dien
doortogt voor Engeland gegrendeld moet houden.
Als Engeland zelf zoo geboeid werdzou geheel
de natie er tegen protesteren. En als nu Enge
land zich maar eerlijk bij den Rus aansloot tot
het bewerken van afdoende hervormingen in Tur
kije dan zou de zaak wel in orde komen en
kan het dit niet, dan moet het zich op een af
stand houden. Zoo denkt Bright er over.
En volgens de sleeswijksche bladen wordt
Helgoland door de Engelschen in staat van ver
dediging gebragt. Behalve de op eene hoogte van
150 voet gelegen batterij in’t zuidwesten, die alleen
dient voor het geven van signalen, wordt nu ook
aan de oostzijde eene nieuwe batterij aangelegd
die met twee twaalfponders en twee acht en veer-
tigponders voorzien wordt. Deze beide batterijen
versperren de haven geheel en beletten elke po
ging om te landen.
B0LSWARD. Blijkens achterstaande advertentie
zal het zweedsche zangers-kwartet den 19 Dec. a.s.
in «de Doele” alhier een concert geven.
We verheugen ons hieroveromdat we ons
afgaande op den grooten bijval dien het kwartet
in Amsterdam en andere plaatsen heeft genoten
een buitengewoon muzikaal genot van dat concert
voorstellen.
Verscheiden dagbladen hebben als om strijd lof
toegezwaaid aan het kwartet. We laten hier een
gedeelte volgen van eene beoordeelingvoorko
mende in de Zwolsche Courant van den 4 De
cember.
«Dit kwartet behoort inderdaad onder de groote
zeldzaamheden en het is een waar genot, er ken
nis mede te maken. Het is moeijehjk de juiste
woorden te vinden, om dat zeldzame naar waarde
te beschrijven; het ongeloofelijk heldere, zuivere,
glasreine van alle stemmen in het bijzonder, maakt
een heerlijken indruk. Met den meesten eenvoud
met ongekunstelde natuurlijkheid treden zij op
zonder dat men. iets bespeurt van toon aangeven,
vangen zij volmaakt gelijk, zuiver en met onbe
rispelijke precisering van toon zonder eenig wei
felen aan. Niets domineert, wat niet domineren
moethet is in één woord moeijelijkals men
de oogen sluitom zich voor te stellen, dat meer
dan één ziel over die toonen heerscht. Zelfs de
ademhaling, die anders zoo dikwijls te wenschen
overlaat, was overal juist en als van één en den
zelfden zanger.”
«Resumerende moeten wij verklarenin alle
opziglen niet anders dan goeds en uitstekends te
kunnen vermelden. Alles was rein edel, zuiver,
vol van gloed en keurige opvattingen eerlijk
Dat het een liefhebberij van de Indianen is, om
hun vijand te scalperen, is geen onbekende zaak
meer; minder algemeen bekend is het, wat iemand
gevoelt, die deze operatie ondergaat. Gewoonlijk
vertelt zoo iemand er niet veel van na. De heer
Stephenson, een amerikaansch dagblad-verslaggever
is zoo fortuinlijk geweest, door de Sioux-lndianen
gescalpeerd te worden en van zijne bevinding ge
durende die bewerking verslag te kunnen geven.
Hij bevindt zich tegenwoordig te Parijs zijn col
lega van de Evenement heeft hem bezocht en is
van hem het volgende te weten gekomen.
«Van het oogenblik, dat ik gevangen genomen
werd tot dal ik buiten kennis vielzijn er zeker
geën 2 min. verloopen en nogtans heeft dit mij
een eeuw geduurd. Ik gevoelde mij door een
lasso om 't midden van het ligchaam vastgrijpen
ik viel van mijn paard en oogenblikkehjk daarna
voelde ik twee knieën op mijne borst, terwijl ik
boven mijn gelaat de twee vurige oogen van een
Roodhuid zag glinsteren. Hij hief eerst zijn toma
hawk omhoog, om mij den schedel te verpletteren;
vervolgens, overwegende misschien, dat het aange
namer zou zijn mij levend te scalperen, legde hij
dien naast zich op het gras neder. Daarna ge
voelde ik, dat hij mij stevig bij het haar greep.
Op dit oogenblik wilde ik schreeuwen, opstaan en
mij verdedigen ik was verlamd. In eene
seconde zag ik voor mijne oogen den glans van
zijn mes en ik gevoelde iets als een vuurkring
rond mijn hoofd Vervolgens scheen het mij
alsof men eene witgloeijende ijzeren schaal op mijn
schedel legde en terwijl de Roodhuid zich van mij
verwijderde met zijn zegeteekenben ik buiten
kennis geraakt. Een uur later werd ik door het
bondsleger opgenomen en ik zweefde eene maand
lang tusschen leven en dood. Mijn hoofd brandde
gedurende dien tijd, alsof ik eene lamp met wijn
geest in den schedel had. «Zie mijn schedel.”
Dit zeggende trok de heer Stephenson zijne pruik
af en toonde zijn hoofd geen haar was nog op
de nieuwe huid gegroeid en het vel was met roode
vlekken bedekt. «Hebt gij somwijlen pijn vroeg
hem de bezoeker. «Helaas jade Roodhuid heeft
van mijn hoofd een waren barometer gemaakt.
Als het moet regenen heb ik er pijnlijke scheuten
in.” De heer Stephenson heeft van zijn dagblad,
de New-ïork Post, twintig duizend dollars ontvan
gen om zich over het ongeluk dat hem overko
men is te troosten.
«g.'Xf
