Een verhaal van twee koffers. 4 GEMENGD NIEUWS. Sn eekBolswardHar 1 in gen a - I ÖE Wenk, Keer, Zack, Braat, Blik, Pel en Timmer. de Duitsche regeering, en wel voornamelijk tegen- Stoomdruk Firma B. Cuperus Az., Bolsward. LM GO UJ a. v. a. v. a. v. 5,15 6- a. v. 5,15 6,— maar meer aan onderzoek, i arm heeft mijne japon aan, W 9,5 9,50 7,— 8,15 8,55 3,20 3,55 5,15 12,15 1,50 2,30 9,— 9,40 9,— 9,40 J 7,15 8,— 9,15 5,5 5,45 6,50 8- 8,45 6,50 8,- 8,45 S 5 a 9,5 9,50 10,5 11,30 7,- 8,15 8,55 meen ’t 3 if 5 1 f 6,— 6,35 7,50 7,15 8 9,15 3,30 4,55 5,5 5,45 {Tijd van Greenwich.) Op 6,— 6,35 7,50 ons behaagt en niet de Pascal. Van Sneek Te Bolsward Harlingen Van Harlingen Te Bolsward Sneek van den Niagara is Sprankels. Hé, Marie, wat heeft de kat van nacht weer aangegaan in den tuin Ja, papa, nu hij onze kanarie heeft opge geten, denkt hij zeker dat hij zingen kan. Van Sneek Te Bolsward Harlingen Van Harlingen Te Bolsward Te Sneek gesloten. Zet er mijn voorletters maar op en zend hem bij mjj te huis. De winkelbediende boog als een knipmes. De dame had haar kaartje achtergelaten. Maria Mosroos. Twee M.M. op deze koffers Johan, zeide de winkelbediende tot den knecht, die op het ge luid van een electrische schel verscheen. Een uurtje later werden de koffers naar de woningen van hunne respectieve eigenaars ge zonden en heel toevallig stonden ze een paar dagen later zeer broederlijk naast elkaar in een bagagewagen van een trein, terwijl meneer Mein- hart Meelbrand en mej. Maria Mosroos (in den winkel had men baar enkel uit beleefdheid me vrouw genoemd) ook al weer zeer toevallig tegenover elkaar in een coupé le klasse zaten, beiden op reis naar Brussel. Wonderlijke samen loop van omstandigheden Meneer Meelbrand was 40 jaren geworden, zonder dat hij ooit een vrouw heerscheres van zijn hart had laten worden. Mej. Mosroos was 35 jaren en zooals zij zelf zeide, had zij nog niet kunnen besluiten haar jonkvrouwelijke vrijheid te verwisselen met de slavernij van het huwe lijksjuk. Maar toen zij daar nu beiden tegen over elkander zaten, terwijl dezelfde stoomfluit in de ooren gilde, dezelfde stoom van de loco motief hun telkens het uitzicht belette, slcop ongemerkt een teeder gevoel hunne harten binnen. Een aardige man! dacht juffrouw Mosroos. Een lieve dame! dacht meneer Meelbrand. Zij kwamen te Brussel aan. Hotel du Palais Royal, hoorde meneer Meelbrand zijne bekoor lijke reisgezel tot een huurkoetsier zeggen. Hij stond zich te bedenken in welk hotel hij zijn intrek zou nemen. Maar ook slechts een oogen- blik. Hotel du Palais Royal, zei meneer Meel brand tot een anderen huurkoetsier en een kwartiertje later had dezelfde kellner van het genoemde hotel hun een kamer aangewezen, en, maar de lezers zullen het haast niet gelooven, beiden hadden een kamer met hetz.elfde nommer, meneer Meelbrand kwam No. 5 rechts in den gang en juffrouw Mosroos kamer No. 5 links in den gang. Beiden sluimerden zacht en werden later ook gewekt door een vreeselijk geraas; geschreeuw, gegil, geroep van Brand Brand Doodelijk verschrikt kwam juffrouw Mosroos De juffrouw Op den gang scheen hem niet te verstaan hij kreeg althans geen antwoord. Wat moest hij doen Het beste zal nog maar wezen, dacht hij, mij in deze dameskleeding te steken en den eigenaar van ’t hotel van ’t vreemde geval in kennis te stellen. Onderwijl was juffrouw Mosroos door een har den tik op de deur harer kamer gewekt; zij ontving dezelfde mededeeling betreffende een heer van de.electriciteits-maatschappjj. Zij sprong ver schrikt overeind. Zij wilde haar jurk grijpen en zag een jas hangen zij zocht een corset en zag een vestzij lichtte het deksel van haar koffer op en zag slechts mannenkleeren. Ik heb zeker van nacbt in een verkeerde ka mer geslapen, riep zij, veel sneller de waarheid gissende dan Meneer Meelbrand en wijl zij erg bang was voor een nieuw ongeluk door de elec- triciteit, wilde zij maar zoo gauw mogelijk de kamer verlaten. Toen zij in den koffer keek, bemerkte zij een grijze stoffen overjas. Zij deed ze aar.. De panden raakten den grondzij trok de kraag over de ooren en opende de deur. Op den gang bemerkte zij een allervreemdst uitzien de vrouw in een japon, die ternauwernood tot de enkels reikte met een dameshoed op en een sluier voor. Zij greep die vrouw bij den Wie u ook zijn mag, u i riep zij. En u, antwoordde de vreemde gestalte, draagt mijn jas en hebt mijn hoed op. Raak mij niet aan, hijgde juffrouw Mosroos. Ik ben een dameik heb die dingen aangetrok ken omdat ik mijn eigen kleeding miste; ik heb bepaald in eens anders kamer geslapenzeker een gevolg van het ongeval van dezen nacht. Een paar minuten later reikte een gedienstig kamermeisje een pakje over aan de dame No. 5 gang links en bracht toen een ander pakje naar No. 5 gang rechts. Twee maanden later behelsden de dagbladen de huwelijksadvertentie van den heer Meinhart Meelbrand en mejuffrouw Maria Mosroos. Sedert hun huwelijk koopen ze al hunne reis- benoodigdheden bij de firma, aan wiens mooie keffers zij hun gelukkig huwelijk te danken heb ben. kan doen dan toejuichen. De in het buitenland bekende Russische clown Anatole Durow, die zich dezer dagen uit Frankrijk naar zijn vaderland wilde begeven, werd te Winterballen gevat en onder geleide van eenige veldwachters naar Petersburg overgebracht, waar hij, in plaats van een voorstelling in den circus te geven, in de vestingsgevangenis werd gezet. Hjj heeft zich namelijk aan den invoer van nihilistische geschriften schuldig gemaakt. Bij het nazien van zijn goederen werden ver scheidene pakketten gedrukte Russische en Fransche vlugschriften gevonden. De clown moet anders al even bekend zijn om zijn kwajongens streken. Nadat hij in Rusland allerlei dwaas heden had gepleegd, werd hij eveneens kort ge leden op zijn reis naar Parijs te Ejjdtkuhnen gevat, wegens ongepaste uitdrukkingen tegenover 11 erkdagen 12,30 1,10 2,30 9,25 10,45 11,30 Op Zondagen 12,30 1,10 2,30 9,25 10,45 11,30 Overleggende hoe wij aan die reeks van uit- eenloopende bevelen zouden voldoen, hoorden wij den bezoeker ons nog geheel andere dingen op dragen Loopuyt, Verzett, Vecht, Kneipp, Knel, Crab, Quack, Bots, Brom, Klop, Snjjdoodt zelfs en Schrejj, en daarop inderdaad het ónmogelijke verlangende, luidde het nog: Bruysch, Ruysch, Bulk, Klots, Smelt en Stol. Wij waren onthutst en kwamen niet weer tot bedaring voor wij gezien hadden dat inderdaad de schat van Nederlandsche eigennamen zoo rijk aan imperatieven is, dat ons dit alles kon tege moet gevoerd worden. Een vader, die reeds vaak tevergeefs getracht had zijn niet onbegaafden zoon tot meerdere vlijt aan te sporen meende eens een passende les ge vonden te hebben. Op een wandeling langs het strand wierp hij kleine steentjes in het water en maakte zijn zoon opmerkzaam op de groote kringen, die hierdoor in het water ontstonden, kleine oorzaken, leerde de vader, hebben groote gevolgen Het zoontje antwoordde evenwel: wacht eens vijf minuten, papa, dan zult u aan het water zien, dat u voor niets u zooveel moeite hebt gegeven. Je maakt je geen begrip van de gierigheid van mijn patroon. Met Nieuwjaar heeft hij de nieuw jaarskaarten, die hem gezonden werden, dadelijk weer aan anderen gestuurd, voor zoover er niet op geschreven was. Dat is nog niets bij hetgeen de mijne gedaan heeft. Die weigerde eenvoudig de kaarten aan te nemen en schreef er op„In dank terug De rijkste stad in Zwitserland schijnt Zurich te zijn. Daar wonen 96 millionairs, 121 half- millionairs, 306 die in de belasting zijn aange slagen in een vermogen van 250,000 tot 500,0 >0, idem 951 van 100,000 tot 250,000, idem 1659 van 50,000 tot 100,000 en 4233 die geschat zijn op 20,000 tot 50,000 francs. In Milaan ziet men met klimmend onge duld de opvoering van Verdi’s nieuwe opera „Falstaff* tegemoet. Uit geheel Italië, uit Duitsch- land, Frankrijk, Engeland, ja zelfs uit Amerika komen dagelijks meesters, critici en liefhebbeis naar Milaan, om deze opvoering bij te wonen. Zij, die het nieuwe werk kennen, verzekeren een gelijken bijval, waarmede indertijd zijn „Othello" werd ontvangen. De inhoud van het stuk komt veel overeen met de vertelling van den zelfden naam, uit de f„Vrooljjke vrouwen van Windsor en uit Hendrik IV. Voor deze opera is geen ouverture gecompo neerd daarentegen is tusschen het tweede en het derde of laatste bedrijf een opgewekt inter mezzo ingevoegd. D. Ik houd veel van geleerde vrouwen, ik zou niet gaarne een vrouw trouwen, die weet dan ik. E. O., ben je daarom ongetrouwd gebleven De prijs, door de New-York Herald inder tijd uitgeloofd voor dengene die het naast het stemmencijfer waarmee de nieuwe President der Vereenigde Staten verkozen zou worden, voor spelde, te weten eene reis rondom de wereld op hare kosten, is gewonnen door eenen Kingelman te Brooklyn, die het juiste cijfer op 7 na had gera den. Twee anderen, die er op 53 en 51 na in slaagden, mogen een kosteloos uitstapje naar Lon den en Parijs doen. Die vind ik erg mooi, zei meneer Meelbrand, terwjjl hij zijn lorgnet terecht zettende, een grooten en fraaien koffer bekeek, dien een be diende uit een der hoeken meer naar ’t midden van den winkel trok. Bizonder mooija, dat vind ik ook, zei de bediende. Deze koffer was een bestelling van een zeer rijk heer uit de stad. Wij maakten hem er twee zulke. Maar hij heeft ze nooit ontvangen en we willen ze u voor een koopje overdoen. Ze nooit ontvangen Vreemd, niet te nemen wat men bestelt Ja meneer, zeer vreemd, antwoordde de koop man. Maar het was den kooper niet kwalijk te nemen. Hij kon ze niet in ontvangst nemen, want hij beging zelfmoord. Vreeselijk 1 zei meneer Meelbrand vreeselijk Wel, vreeselijk meneer Maar zie eens, wat mooie kofferhoe praktisch ingericht. Hier hebt ge een bergplaatsje voor uw dassen, daar voor uw doos met boorden, hier kunt gij met gemak uw linnengoed bergen. Ik twijfel, of gij in de heele stad beter zult vinden. Ik geloof, dat ik hem maar neem. Zet er mijn initialen maar op: M.M., Meinhart Meelbrand' en zend hem mij maar terstond. Heel goed, meneer, en ik denk wel, dat u nooit berouw over uw koop zult hebben Meneer Meelbrand had nauwelijks den winkel verlaten of een elegant gekleede dame, die de eerste jeugd reeds achter den rug had, maar die men het kon aanzien, dat zij zich nog niet gaarne onder de oude vrijsters gerangschikt zag, wipte den winkel binnen. Ik wou wel een koffer koopen, begon zij. He, daar staat er juist een, die mij lijkt en zij wees op het zoo pas verkochte reismeubel. ’t Spijt mij mevrouw, maar die heeft juist een kooper gevonden, zeide de beleefde winkelbe diende, maar... en hij zette een gezicht, alsof zijn ontdekking hem verbazend veel genoegen verschafte, maar hier staat er nog een, die wat het uitwendige betreft, er precies op gelijkt alleen van binnen is [hij wat anders, nog wat meer passend voor een dame. De prijs werd genoemd en de koop was dra Een Hedelsche jager, mijnheer v. d. B. verleden week reeds vroeg op het pad zijnde, begaf zich over den Maasdijk naar Ammerzoden. Vóór een enkel schot gelost te hebben, had onze Nimrod al een goeden dag. Van af den dijk toch zag hij, boven den ten deele ondergeloopen uiterwaard twee hazen in de Maas spartelen, die, ongetwijfeld door het buitengewoon snel wassen de water in hun leger verrast, tegen stroom en ijsschotsen worstelden. Door vermoeienis uitge put, lieten de dieren, hoe schuw van aard ook, zich onder de gegeven omstandigheden, maar al te gemakkelijk vangen. Voor eenige dagen kon men in sommige bladen lezen dat de uniformen der wachteressen bij de Staatsspoorwegen zouden veranderen. Deze verandering zou daarin bestaan, dat haar geen hoed en mantel meer werd verstrekt. Dat deze verandering voor de betrokken vrou wen geen verbetering was, zal ieder wel aanne- men. Tbars verneemt men dat de verandering niet zal plaats hebben misschien is er zelfs geen sprake van geweest, wat wij voor de eer der Maatschappij hopen. Een districtsbezoeker van „Liefdadigheid naar vermogen" schrijft aan het Hbl. Bij het lezen van het artikel „Statistiek der werkloosheid" in uw eerste Avondblad van 29 Jan. ’93, trof het mij, dat bij de vele vragen die worden gedaan de volgende worden gemist I. Welk was uw weekloon, toen gij geregeld werk hadt II. (Indien gehuwd) hoeveel gaaft gij daarvan wekelijks aan uw vrouw tot bestrijding der kos ten voor uw gezin III. Hoeveel hebt gij wekelijks gespaard, en op welke spaarbank Daar het mij als districtsbezoeker van „Liefd. n. Vermogen" is voorgekomen, dat een metse laar, die ’s zomers f 15 wekelijks verdient (en die vooruit weet dat hij ’s winters geen werk zal hebben) daarvan f6 a f6,50 aan zijn vrouw ter hand stelt voor de huishouding, tot bestrijding van „alle" uitgaven (ook huishuur, kleeren enz.) en die al het overige voor eigen behoeften uit geeft, grootendeels in de kroeg, zoodat zijn gezin ’s winters, als hij niets inbreugt, in de diepste ellende verkeert .daar een politieagent die fll wekeljjks heeft, er voor bekend staat een goed inkomen te heb ben daar een kruier die gehuwd is, en drie kinde ren heeft, mij verzekert van f 8 te kunnen rond komen daar mij een geval bekend is van een werk man aan eene fabriek, die van de f 18 die hjj jaar in jaar uit wekelijks verdiende, slechts f6 aan zijne vrouw gaf voor de huishouding; ik dat bovenbedoelde vragen dikwijls aan 't licht zullen brengen, dat „nalatigheid in het sparen", ook waar dit zeer wel mogelijk is, in zeer vele gevallen de oorzaak van de ellende in den winter is, vooral bij die arbeiders, die bij f 15 tot f 18 loon ’s zomers, zeer wel weten dat er ’s w’ iters in hun vak bijna niets te verdienen zal vallen. Aangemoedigd door het succes, dat niet zelden zijn profetiën nagenoeg uitkwamen, onder neemt prof. Falb thans een propagandatocht om over de kritieke dagen te spreken. Zoo zal We zel het voorrecht genieten den professor eerst daags voor dit doel binnen zijne muren te zien. Welk doel de man denkt te bereiken vatten wjj niet, daar zelfs het talrijkste publiek niet meer over den keizer. Op verzoek van den Russischen gezant te Berlijn werd hij weder op vrije voeten gesteld men ging van de veronderstelling uit, dat de praatjes van een clown niet ernstig moes ten worden opgenomen. De vraag is nu, of ook de Russische regeering ditzelfde standpunt in neemt en of zij den clown, die nu achter slot en grendel kan nadenken over zijn vervlogen roem, zal ontslaan van rechtsvervolging. Daarvoor bestaat echter weinig kans, daar men verzekert dat Durow in verbinding stond met een wijd vertakte nihilistische samenzwering, die in Parijs en St. Petersburg een groot aantal leden heeft. Durows goed afgerichte zwijnen, honden, katten, ganzen, kippen, ratten en muizen staan nu een zaam en verlaten in den circus te St.-Petersburg en zijn verplicht genadebrood te eten Een merkwaardige gebeuitenis, die de kracht van het water bewijst, wordt gemeld, als onlangs in de Vereenigde Staten te zijn voorgevallen. In een sociëteit wedde men dat de sterkste man niet zou kunnen verdragen, dat een liter water, van een hoogte van drie voet, druppel voor druppel in zijn hand viel. Een der aanwezigen, een heer, die als zeer sterk bekend stond, ver klaarde zich bereid de weddenschap aan te nemen, meenende deze gemakkelijk te zullen winnen. Voordat echter de 500ste druppel gevallen was, vernam men aan zijn schreeuwen, dat hij de weddenschap verloren had. Iedere druppel scheen hem door de hand te zullen vallen, zoo verklaarde hij; er had zich een blaar op zijn hand gevormd. Druppelt het water voortdurend op een steen, dan zal het water den steen ten laatste doorbo ren het is een oude, bekende waarheid, door dit nieuwe feit bewezen. De groote waterval bevroren. Een Russisch officier schijnt er in geslaagd te zijn, eene valk den dienst van een postduif te doen verrichten. Hij beweert, dat de valk èn wat snelheid èn wat draagvermogen betreft, verre te verkiezen is. Zeker is het, dat de duif van valken een gevaar dreigt, dat niet wederkeerig is. Te Utrecht, zoo meldt men als een waar feit, had zich bij een gezin een zoogenaamd bui tenmeisje dezer dagen verhuurd als meid alleen. Sedert dien ongelukkigen tijd bespeurde de vrouw des huizes dat eiken dag eenige roetjes der trap- loopers los waren en kon maar niet begrijpen, waaraan zulks was toe te schrijven. Eindelijk op zekeren dag kwam de aap uit den mouw en men stelle zich tot groote verbazing het navolgende kluchtige schouwspel voor! Daar kwam ons domme Leentje aan, in elke hand iets vasthoudende, schuivende in zittende houding trap voor trap naar beneden ja juffer zeide zij, ik kan geen trappen loopen dat heb ik nog nooit geleerd Onlangs vond iemand, ergens een bezoek bren gende, een adresboek van een onzer groote steden op tafel liggen, en er al bladerend in lezende, begon hij ons allerlei imperatieven naar het hoofd te werpen. Verloop, Verzijl, Verhaar, klonk het plotseling, maar toen in een geheel anderen toon Leeflang, Treurniet, Trouw, Quispel, Blink, Pronk, Kreukniet, Schenk, Tap, Koop, ja Koopal, en daarop, terwijl onze verwondering toenam Pluk- hooy, Heijs, Leguit, Back, Stuur, Schep, Begeer, Slujjk, Piep, Meeth, Wasch, Rol, Stap, Njjgh, in ’n witte nachtjapon haar kamer uit en bevond zich in ’t donker tusschen een groot aantal an dere eveneens verschrikte gasten. De hotelbedienden kwamen met allerhande lampen aangeloopen. Het geval was dra opge- helderd. Een jonge man, een van de gasten was met een draad van de electrische geleiding in aanraking geweest en gewond. De gasten zochten hunne kamers weer op. Na heel wat vergeefs zoeken kwam meneer Meel brand bij No. 5. Het cijfer stond duidelijk op een plaatje op zijn deur. Ik ben terrecht, zei hij, nadat hij een lucifer had aangestreken. Daar staat mijn koffer; daar is geen tweede zoo in de heele stad en daar staan mijn voorletters M. M. Toen blies hij de lucifer uit en stapte in bed. Bijna op hetzelfde oogenblik zag Mej. Mosroos met kloppend hart het cijfer 5 op een deur; zij trad binnen, bespeurde haar bizonder mooien koffer met M. M. er op en ging opnieuw slapen. Meneer Meelbrand werd vroeg wakkerhij trok zijn slaapmuts het was een zeer spitse met een kwast er op van ’t hoofd en keek in zjjn kamer rond. Hjj zocht iets, maar kon het niet vinden. De kleêren, die hjj wenschte aan te trekken waren verdwenenin hunne plaats hingen een damesjurk en rokken met kant over de stoel voor zjjn ledikant; op de plaats waar hjj zjjn hoed had gezet, lagen een vröuwenhoed en handschoenen. Ben ik nu heelemaal gek riep meneer Meel brand. Hoe zjjn die kleeren hier gekomen Hjj sprong van bed en liep naar zjjn koffer. Dat is mjjn koffer ongetwjjfeld. Hier staan mijn initalen, zei hij. Hjj lichtte het deksel op. Daar zag hjj zjjde, kant en allerhande damesar- tikelen. Terwjjl hij weer opnieuw op het damesgewaad staarde, kwam er een herinnering bjj hem op. Zjj, de dame, die den vorigen dag tegenover hem in den trein zat, droeg zulk een reiscos- tuum Zoudt u willen opstaan mevrouw, zei een vrouwenstem aan de deur; er komt terstond iemand van de electriciteits-maatschappjj, om de geleiddraden beter vast tê leggen, opdat er geen nieuwe ongelukken gebeuren. Genadige hemel riep meneer Meelbrand. Zoudt u even een knecht willen sturen, een man? een jongen v Zaterdag heeft men te Parijs eene dieven bende van twintig personen opgepakt en daar onder, naar het schjjnt, ook degenen die op zulk eene listige wjjze, bij maniere van gerechtelijke huiszoeking, onlangs het hotel van markies De Panisse-Passis uitplunderden. Men is de bende op het spoor gekomen door eene vrouw, die den heler, eenen Preiss, had aangewezen. Bjj dezen zijn verscheidene voorwerpen uit genoemd hotel teruggevonden. In Brussel werd voor eenige dagen een buitengewoon listige gauwdievenstreek uitgehaald. Een vjjftien-jarige jongen kwam in een sigaren winkel en kocht er een pakje tabak toen hij betalen wilde, bemerkte hij, dat hjj geen geld ge noeg bjj zich had. „Ik heb het geld in de werk plaats laten liggen," zeide de jongen, „laat me het even halen: ik zal dit schilderijtje zoolang als pand hier laten liggen." Toen de jongen weg was, kwam er een heer in den winkel, die zich de duurste havana’s kocht. Bjj toeval viel zijn blik op het schilderijtje en de vreemdeling riep uit: „God, welk een heerlijk portret; daarvoor geef ik u terstond duizend francs." De sigaren handelaar gaf natuurlijk te kennen, dat hij het portret niet mocht verkoopen, wijl het niet hem, maar den knaap behoorde. „Welnu," hernam de vreemdeling, „zend den knaap bjj mjj, en hjj zal behalve de duizend francs, nog een flink drink geld ontvangen." Hjj gaf daarbjj zjjn kaartje over, noemde het hotel, waar hjj verbljjf hield, en vertrok. De koop man, las op het kaartje den naam Markies Ignatius de Valdor, Parjjs. Toen de knaap terugkwam om zjjn schilderij te halen, bood de sigarenhandelaar hem er 300 francs voor, maar de knaap zeide, dat slechts zjjn meester het kon verkoopen. Deze liet zich eindelijk bewegen er 500 francs voor aan te nemen. De sigarenhandelaar haastte zich nu met het schilderijtje naar het opgegeven hotel, maar daar was geen markies de Valdor bekend Fuchs, de persoon die, zooals bekend is, aan het station Oldesloe, door Berljjnsche politie beambten in hechtenis is genomen, omdat hij aan de Nederlandsche regeering granaten te koop had aangeboden en zich daardoor zou hebben schuldig gemaakt aan landverraad, is, na een ingesteld voor dit feit niet aangeklaagd gewor den. Hjj zal zich alleen hebben te verantwoorden voor het overtreden van art. 291 der strafwet, waarbjj een gevangenisstraf van hoogstens een jaar of een boete van hoogstens 900 Mark wordt opgelegd, aan ieder die zich bij de oefeningen der artillerie wederrechtelijk verschoten munitie of kogels uit den kogelvanger toeëigent. Een geweigerde cheque! Werkelijk dat feit wordt in onze dagen merkwaardig. De betrok ken persoon is echter geen afgevaardigde van de Fransche Kamer, maar een bekend schrjjver Charles Dickens, van wien men een aardige anecdote vertelt. Het was in den tijd dat Holloway, de Engel- sche pillenuitvinder, er van overtuigd geraakte, dat de reclame drie vierde gedeelte van het wel slagen eener zaak is, toen hjj de pillen, naar hem genoemd, in strooibiljet en advertenties in alle mogeljjke bladen aanbeval. Toen hjj vernam, dat Charles Dickens zjjn beroemd werk Dombey en Zoon” in het licht zou geven, verzocht hjj den schrjjver, ook al ware het slechts éénmaal, zjjne Holloway-pillen in zjjn werk te bespreken en zond hem, nevens dit verzoek een cheque van 25,000 Pond. Dickens zond den cheque terug. Holloway heeft nimmer begrepen, waarom; sommige der Fransche afgevaardigden begrjjpen er waarscbijnljjk in het geheel niets van! Acht niemand gelukkig, voor zijn einde ge komen is. Solon Menigeen acht geleend geld een vondst, en bezorgt last aan wie hem hielpen. Wjj leven niet, wjj wachten het leven af. Voltaire. Een slechte dichter zegt u, wat hjj voelt, een goede, wat gij gevoelt. ’t Is de strjjd, die overwinning. r-* "V WS-'-* C/2 Q ca JL vl VU AlllllllCl,

Kranten in de gemeente Sudwest-Fryslan (Bolswards Nieuwsblad, Sneeker Nieuwsblad en Friso)

Bolswards Nieuwsblad nl | 1893 | | pagina 4