STEENKOOL.
USVBRHENIGING „SNEEK".
MUL i ATI LI,
op Zaterdag 26 Februari 1881,
TE S3EEK.
NAÏI]URKIJ\DIG GENOOTSCHAP
1---
I
il
I
VOORDRACHT
1
Opgave van brieven
geadresseerd aan onbekenden, ter post bezorgd te
Sneek, 2e helft der maand December 1880.
RECLAMES.
A U V K M T E A T E E IV.
onderzoek gingt in-
(Wordt vervólgd.)
Bevallen van een Meisje L. PRINS,
van
G. ZALM.
’s Gravenhage, 31 Januari 1881.
‘1
Zuiver brandende gezeefde NUFTKOOL, a
1,10 per mud, franco aan huis.
W. SE YENS MA,
luiten 't Hoog end.
REKENINGEN ten laste bovengenoemde ver-
eeniging, worden vóór ZATERDAG e. k. inge
wacht bij den Penningmeester
A. T. PIJTTERSEN.
zei hij,
„Tk
Vaar-
Bevallen van een Meisje,
A. W. NIEMEIJER—Lieftinck.
Sneek, 28 Januari 1881.
De huidige Advertentie van den heer J.
WEINBERG, Effectenkantoor te Amsterdam,
(Kerkstraat 239 b/d Vijzelstraat), verdient in
hooge mate de aandacht der lezers. Nog nooit,
zooveel ons bekend is, wierd bij eene andere
Staats-Verloting de gelegenheid geboden om voor
zulk een kleinen inzet zulke kapitale prijzen te
winnen en bovendien is hierbij door de guarantie
van eene Duitsche Regeering en door de solidi
teit van genoemd effectenkantoor de zekerheid
verkregen, dat alles reël en nauwkeurig behan
deld wordt, waardoor deze Verloting zich reeds
ook hier te lande spoedig het vertrouwen van
het publiek heeft verworven. Bijzonder voor
diegenen, welke hunne positie gaarne willen
verbeteren, moet deze aanbieding zeer welkom
zijn, temeer door de loffelijke instelling eener
kleine wekelijksche afbetaling het aan een
ieder mogelijk is gemaakt, zich binnen betrekke
lijk korten tijd in het bezit van een origineel
aandeellot te zetten en aan de uitmuntende
winstkansen deel te nemen.
1. Wedu. Rutgers Andre®, Arnhem2. P.
Rijpkema, Munnikeburen 3. R. Cats, Ureterp
4. R. van Wijk,
Van het hulpkantoor Kauwerd.
T. A. van Hijlckema Vlieg, Amsterdam.
De. Directeur van het Postkantoor
ENGELHART.
Vrijdag werd beraadslaagd over het voorstel- 1 ge onderwerping der Teke Turkmeenen door
1 1 --J-den Russischen generaal Skobeleff, die daar
voor door den Czaar in rang verhoogd en gede
coreerd werd, is, volgens de Tribune, een ge
voelige slag voor de Engelsche regeering. Op
hetzelfde oogenblik dat de invloed van Rusland
plotseling grooter wordt dan ooit in de streken
van Midden-Azië, die men gewoon was als een
soort van neutraal gebied tusschen de Engelsche
en Russische bezittingen te beschouwen, trek
ken de Engelschen zich uit Afghanistan terug
zeker niet rijker geworden aan macht en aan
zien, en boeten daardoor een gedeelte in van
den invloed, dien zij er jaren lang hadden. Het
kan niet anders of de zegepraal van Skobeleff
moet te Londen met bezorgdheid worden gade
geslagen en al is nu het bericht, dat Engeland
reeds aan het Russische gouvernement gevraagd
zou hebben hoever het zijn verdere veroverin
gen in Azië dacht uit te strekken, officieel te
gengesproken, toch, zegt de Tribune, mag men
veilig aannemen, dat er weldra onderhandelin-
gen over deze quacstie tusschen de beide rijken
zullen worden aangeknoopt.
De Times verneemt uit zekere bron, dat vorst
Gortschakoff de betrekking van rijkskanselier
definitief heeft nedergelegd. De grijze staatsman,
zegt het Engelsche Oity-blad, heeft eindelijk
besloten zich geheel van het staatstooneel terug
te trekken en zijn taak aan jongere handen toe
te vertrouwen. Het wijdt bij deze gelegenheid
een warm woord van hulde aan den man, die
meer dan een halve eeuw aan het hoofd van
Ruslands politiek stond en als diplomaat zeker
zijn meester niet gemakkelijk vond.
„Dat is een zeer lichtzinnige vraag, nadat gij
mij eerst geruïneerd hebt,” zei Adelheid op
schreienden toon. „En daarbij hebt gij in mijne
tegenwoordigheid nog zoo schandelijk tegen
Leonore gesprokenAls gij haar zoo vergoodt,
waarom haar dit dan niet vroeger gezegd Zij
is immers weduwe
„Adelheid, wat ik u bidden moet, thans geen
spotternij meerLaat ons als vrienden scheiden
Geef mij uwe hand!”
„Laat u door Leonore een hand geven, die
gij toch tot aan de wolken verheft! Wat mij
betreft, ik begeer uw gelaat nooit weer te zien.”
Hij haalde de schouders op en keek Adelheid
met een veelbeteekenden blik aan. Vervolgens
viel hij plotseling voor Leonore op de knieën
neder, en, alvorens zij er op verdacht was, had
hij hare hand gekust.
„Deze hulde breng ik u uit geheel mijn hart,”
zeide hij. „Slechts een wezen, zooals gij zijt
kan een man beter maken; en aan deze noodlot
tige plaats leg ik de gelofte af, dat ik, ondanks
al de ellende, die mij wacht, een beter mensch
wil worden. Als ik de armoede en het gebrek
onder de oogen zie en zwaar moet werken,
dan zal uw edel beeld mij voor den geest zwe
ven. Vaarwel! De Hemel zegene u!”
Haastig keerde hij zich om en ging heen.
De beide vrouwen keken hem zwijgend na,
Leonore met innige deelneming, Adelheid met
tranen van toorn en vertwijfeling.
Toen Welden’s gestalte in den nevel van den
avond verdwenen was, richtte Adelheid haar blik
trotsch op Leonore.
„Zijt gij nu tevreden?” riep zij haaropharts-
tochtelijken toon toe. „Zijt gij nu tevreden ge
steld, nu Welden weg is, en ik hem nooit zal
wederzien?”
„Daarmee heb ik niet het minste uit te staan,”
antwoordde Leonore bedaard.
„Toch wel, gij hebt mij geruïneerd, gij zijt mij
als een spion achterna geslopen en hebt geluis
terd naar ’tgeen ik te zeggen had!”
„Gij vergist u schromelijk,” antwoordde zij
zonder een zweem van opgewondenheid of ge
voeligheid te laten blijken. „Ik ging uit om u
te zoeken, omdat Werner zulks verlangde, en
omdat hij zelf zou zijn gekomen, als ik niet
gegaan was.”
Bij het noemen van den naam van haar echt
genoot, verbleekte Adelheid en begon zij te be
ven.
„O Leonore,” smeekte zij, „help mij toch. Ik
durf hem niet onder de oogen komen.”
„Ik kan zelf niet naar hem terugkeeren,” ant
woordde Leonore. „Ik zal hem boodschappen,
dat wij bezigheden hebben. Maar zeg mij, Adel
heid, is die verschrikkelijke geschiedenis waar?”
„Ik kon er niets aan doen,” pruttelde Adel
heid. „Mijne zuster stelde mij dien uitweg voor.”
„Het is dus waar?”
„Ja, waar is het. Het zou nutteloos zijn, het
nog te willen loochenen, daar gij toch alles
zoudt ontdekken, als gij een onderzoek gingt in
stellen. Het is waar!”
Adelheid schrikte, toen zij zag hoe Leonore
haar gelaat in de handen verborg en luid begon
te snikken.
„Hoe wreed en hoe slecht!” riep zij uit. „En
meer als wreed is het tegenover de nagedach
tenis van den armen kleinen Erwin. Hoekon-
det gij zoo iets doen, Adelheid? Werner heeft
thans geen zoon meer. Hoe kondet gij dat doen?"
Adelheid begreep wel, dat aan Leonore de ge
legenheid moest worden gelaten om aan haar gevoel
lucht te geven. Nog nooit had zij de anders zoo
bedaarde vrouw in zulk een smartelijke opgewon
denheid gezien.
Richter tot invoering eener duurzame vermin
dering van belasting ten bedrage van 14 milli<
oen. De afgevaardigde Von Minnigerode (con
servatief) beval het desbetreffende voorstel van
de begrootings-commissie aan. De minister van
financiën, Bitter, deelde vervolgens mede, dat
de toestand van ’s lands financiën gunstig is
terwijl in de zeven eerste maanden van het vo
rige jaar de ontvangsten 16 miilioen meer be
droegen dan de raming was, zijn de meerdere
inkomsten aan het einde van het derde kwar
taal gestegen tot 22 miilioen. Zoo ook zijn de
inkomsten sedert October op een onverwachte
wijze toegenomen. Een belastingvermindering
kan derhalve zonder eenig gevaar plaats heb
ben.
De regeering wilde het voorstel der heeren
Richter en Von Minnegerode, betreffende een
duurzame vermindering van belastingen, in be
ginsel niet bestrijden. Zij toch wenscht ook ha
rerzijds mede te werken tot een duurzame be
lastingvermindering.
De minister deelde bij deze gelegenheid me
de, dat er geen grond was voor de geruchten,
dat Bismarck hem uit het kabinet wilde ver
wijderen hemzelf was daarvan althans niets
bekend, on Bismarck was te zeer staatsman en
gentleman om, als hij zulke plannen had, daar
mede zich niet direct tot den betrokken persoon
te wenden. Overigens zou de minister, als hij
zijn tijd van heengaan gekomen achtte, ook wel
gaan zonder dat hij daartoe wenken behoefde
te krijgen.
De discussie over het voorstel-Richter werd
Zaterdag voortgezet.
Het hoofd der clericale partij, de heer
Windthorst, laat zich door de verwerping zijner
voorstellen niet uit het veld slaan. Thans heeft
hij weder een wetsontwerp ingediend tot opheffing
der wet van 22 April 1875, de zoogenaamde
„broodkorf-wet”, die de regeering het recht geeft
om het tractement in te houden van bisschoppen
en pastoors die zich niet aan de staatswetten
onderwerpen. Als ook dit voorstel wordt
verworpen (waaraan niet te twijfelen valt) en de
zitting duurt nog langer, dan zal Windthorst met
een derde voorstel van dezelfde strekking voor
den dag komen.
Nadat het, zij het dan ook tijdelijk, gelukt is
in Bulgarije een eenigszins dragelijke ver
houding tusschen Bulgaren en Turken tot stand
te brengen, komen er, volgens de Köln Ztg.
thans weder onaangenaamheden met de Ser
viërs voor, die slecht rijmen met de officieele
vriendschappelijke betrekkingen tusschen de
kabinetten dier landen. Uit Sofia wordt name
lijk gemeld, dat 250 Serviërs de grenzen van
Bulgarije bij Widdin overschreden en 10 huizen
in brand staken, tengevolge van twisten die
over landerijen aldaar waren ontstaan. De Bul-
gaarsche regeering verlangt nu schadevergoeding
en bestraffing der schuldigen, een verlangen dat
wel zeer billijk is, doch waaraan waarschijnlijk
nog zoo spoedig niet voldaan zal worden.
De Serviërs hebben trouwens, volgens ge
noemd blad, in hun eigen land genoeg te doen.
Men hoort weder van samenzweringen ten gun
ste van het vorige vorstenhuis Karageorgiewitsch,
waarbij de onlangs afgetreden minister-president
Ristitsch betrokken zou wezen. Op vele plaat
sen hebben arrestatien plaats gehad en men
verwacht een groot politiek proces. Of ook
Ristitsch op de bank der beschuldigden plaats
i zal nemen, weet de Köln. Ztg. nog niet te
zeggen.
De verovering van Geok Tepe en de volledi-
OP WOENSDAG DEN 2 FEBRUARI 1881
’s avonds half acht,
BIJ AGEMA.
Spreker De Heer Dr. J. L. ANDRE2E.
hebben de leiding der onderhandelingen mot de
Porte aan Duitschland op te dragen, is dus
blijkbaar voorbarig.
Een kort telegram in ons vorig nummer meld
de reeds, dat alle mogendheden, behalve. Enge
land, officieus in beginsel hun goedkeuring heb
ben gehecht aan het denkbeeld van besprekin-
1 gen met de gezanten. Dit zal geschieden op de
wijze der over Dulcigno gevoerde onderhandelin
gen en zullen de besprekingen dus niet het ka
rakter van een conferentie aannemen. Engeland
alleen heeft gezegd, dat het zal antwoorden, na
dat het met de overige mogendheden tot over-
senstemming wms gekomen en heeft sedert dien
tijd zijn gereserveerde houding nog niet laten
varen.
Het lagerhuis zet de behandeling van de ler-
Bj’ie uitzonderingswet voort, zonder dat het einde
der discussien tot nog toe te voorzien is. De
Ieren weten die zoodanig te rekken, dat ze ge-
jiakkelijk nog eenige weken kunnen duren.
In de zitting van Vrijdag antwoordde de mi
nster vo r Indie op een vraag van Bartlett, dat
iet jongste succes der Russische wapenen in
Jentraal Azië geen verandering had gebracht
n het plan der regeering om Kandahar te ont
ruimen.
De Fransche Senaat nam Donderdag de
^et op de koopvaardijvloot aan, in den vorm,
vaarin de kamer die reeds vroeger had goedge
keurd. Deze wet heeft ten doel om to voor
komen, dat de Fransche handelsmarine, die thans-
■og slechts den zevenden rang inneemt, geheel
ten onder gaatin art. 4 wordt een premie toe
gekend aan de scheepsbouwmeesters, die naar
den aard van het schip van 10 tot 60 francs
Ker ton bedraagt. De wet werd in haar geheel
wiet 265 tegen 5 stemmen aangenomen. De bo-
Jiapartistische afgevaardigde Gavardi vroeg daar
op verlof om de regeering te interpelleeren over
■iet feit, dat zij de redevoering, waarmede Gam-
Betta het voorzitterschap der Kamer aanvaardde,
-jEp staatskosten in alle gemeenten had laten aan
plakken. De regeering stelde echter voor die
interpellatie een maand uit te stellen, d. i. niet
te doen plaats hebben, waarmede de meerder
heid zich vereenigde, tot groote ergernis van
■ravardi, die verklaarde dan in een volgende
Bitting met 42 nieuwe interpellaties te zullen
Bankomen. Deze zonderlinge mededeeling gaf
aanleiding tot algemeene vroolijkheid.
De commissie uit den Senaat tot onderzoek
der wet op het kosteloos lager onderwijs heeft
Rich voor ongewijzigde aanneming van de door
gpe Kamer gekozen redactie verklaard.
I De beraadslaging over het wetsvoorstel be
treffende de drukpers werd Donderdag in de
Kamer hervat. Een amendement van Floquet,
Strekkende om art. 26 tot 40 te doen vervallen
en te bepalen dat er geen drukpersdelicten meer
Bestaan, doch alle dergelijke overtredingen onder
het gemeene recht vallen, werd naar de com-
snissie verzonden, met 278 tegen 233 stemmen.
De zitting werd daarop tot Zaterdag verdaagd.
I Dien dag werd echter geen zitting gehouden
omdat het commissoriaal onderzoek van het in
grijpende amendement-Floquet nog niet was af
gelopen.
f De commissie voor het initiatief heeft zich
verklaard voor het in behandeling nemen van
het wetsontwerp van Louis Blanc tot afschaffing
■an de doodstraf.
n Het Pruisische Huis van Afgevaardigden
Verwierp Donderdag het bekende voorstel van
Windthorst met 254 tegen 115 stemmen. De
Voorstemmers waren alle leden van het centrum,
*4e Polen en zes leden de Fortsehritts-parlij.
dig is. Gij hebt deze gemakkelijk te vangen
Vrouw, terwille van haar vermogen in uwe net
ten verward en daarom haar misdaad vergoelijkt.
Dieper als gij gezonken zijt kan een man on-
>®ogelijk zinken.”
„En hebt gij dan hoegenaamd geen greintje
medelijden met mij?” mompelde hij.
I „Neen, want gij verdient dat niet. Maar het
is nog niet te laat; gij zijt nog jong genoeg om
een beter man te kunnen worden.”
3 „Ik ben een geruïneerd man!” antwoordde hij
op doffen toon.
'V<v „Dat zij een prikkel voor u, om er u weer op
te werken,” zei Leonore met een deelnemenden
blik. „Als ik in uwe plaats was, dan zou ik
lachen om alle rijkdommen, ik zou mijn leven
van voren af beginnen en naar een edel doel
streven. Gij zegt, dat gij uw vermogen verspeeld
hebt; welnu: dat was de prijs, dien gij voor uwe
wvaasheden hebt moeten betalen. En het dient
nergens toe, daarover thans te jammeren.”
9 „Gij hebt gelijk, geachte mevrouw,” z
terwijl hij Leonore vol gevoel aankeek,
sal trachten uw raad te volgen.
wel, Adelheid! Het noodlot was hard tegenover
JgNs. Ik heb u onrecht aangedaan. Wilt gij
mij vergiffenis schenken alvorens ik heenga?”
I
echtgenoote
VAN
Er zijn weinig ziekten, welke zoovele geneesmiddelen
in het leven hebben geroepen als het Asthma. De
meeste dezer middelen, min of meer onvoldoende, zijn in
een welverdiende vergetelheid geraakt De bewonderen»
waardige werking der teer op de longen, en de slijm
deelen in het algemeen, heeft talrijke proefnemingen
uitgelokt, waaruit thans blijkt, dat een der beste be
handelingen tegen Asthma bestaat in de aanwending der
„Teercapsules van Guyot.” In de meeste gevallen geven
twee of drie capsules, bij eiken maaltijd iugenomen, een
snelle verlichting, wij voegen er echter bij, dat wanneer
de kwaal reeds verouderd is, men geduieude eenigeu
tijd met deze behandeling moet voortgaan; overigens,
na de spoedige verlichting die zij daarvan ondervinden,
zijn de zieken zelden geneigd het gebruik der Teercap
sules af te schaffen, alvorens zij geheel zijn hersteld.
Deze wijze van behandeling koint op zeer geringe kosten
te staan, ongeveer 5 a 7 ’/3 cent per dag.
Sedert de heer Guyot het gebruik van teer opgang
heeft doen maken, door het toe te dienen onder den
vorm van capsules, zijn er talrijke namaaksels in de
wereld gebracht. Ofschoon zijn fabrieksmerk geregeld
in Holland gedeponeerd is, heeft men getracht het zoo
goed mogelijk na te maken De vervalschers en nama
kers hebben slechts éen doel.- namelijk het publiek op
een dwaalspoor te brengen.
Ten einde het publiek in de gelegenheid te stellen de
echte „Teercapsules van Guyot” te herkennen, brengen
wij hun in herinnering, dat de etiquetten der flacons de
driekleurige handteekening dragen van „E Guyot.”
