Maak het gezellig in huis Westerhuis I Zakatlas/es en Provinciekaarten OAASTRA’s H()EKHA\nt:i. Telefoon 314 - B tiiiiiiiuiniuiiiiiiiiiiïiiiiiuBiiiiiHiuitHUiiiiLWUJiiiiuuitiiiiuiiuiiniiiiiuiniiiiiiiiiiuituiiiuiijTHinuniHuiiiiWiiitiuurHiiiiHnrumiiiuiiiJUUiinuiiJuiuiuuirtmnuuiuiiuniii ’t vrijblijvend even zien Workum zin in (Wordt vervolgd) kosten maar weinig en wat heeft men er vooral in reisseizoen een plezier van geschreven door GRÉ DE BOER wat let me nu om eens te maken? Of raad je me af?” Kom onze voorraad gerust met een grammofoonplaatje van de kapstok en de voet gevolgd door de jonge vrouw heeft je toch wel goed onderzocht?” De Haan ging zitten en stak een sigaret op. „Nou, reken maar. Als hij kans gezien had, was ik binnenste buiten gekeerd. Wel eens gehoord van de managerziekte?” „Heb je dat? En je zei dat er niets klaar te krijgen. En dat gaat je niet in je kleren zitten.” Er werd geklopt. Meteen trad de „Wilt u eerst bagatel. Het komt huishoudster binnen, dat ik wat overspannen koffie, meneer?" Hij knikte. „Goed, juffrouw Visser, dat komt mooi uit.” „U ook, mevrouw?” „Graag” Ze zat op de leuning van een cra- en keek Overdag druk, teveel roken, op je zenuwen werken en leven tja, dat loopt vandaag of morgen spaak. Je hebt een verstandige dochter, dat ze je zover gekregen heeft, dat je van morgen naar mij toekwam. Je bent op tijd gekomen en er is niets ver ontrustends. Maar je moet er uit. Naar een rustige streek, veel buiten zonnen, vroeg naar bed en op tijd er weer uit. Het drankje trouw innemen, de borrel eens een poosje passeren en inplaats daarvan lichte wijn. Matig roken, als je er van af kunt, de siga retten taboe en beginnen met kleine sigaartjes. Daarna kom je op gezette tijden laten we af spreken eens per maand eens bij me, dan kan ik je onder controle houden. En als je m’n adviezen opvolgt, kun je men selijkerwijs gesproken honderd jaar worden.” De ander loosde een zucht van ver lichting. „Ik had al visioenen van naar bed en operaties en ziekenhuizen en weet ik wat meer. Ik mankeer dus niets? Je verbergt werkelijk niets voor me?” De arts schoot in een lach. „Heus niet, Theo. Het enige is: je moet je een beetje ontzien. Eerst met vacan- tie, rusten, en daarna wat kalmer aan. Wat minder naar de soos, op tijd een dagje ouder en dan moet je wat meer op jezelf gaan passen. Wat die vakantie betreft, dat doe je natuurlijk. Dick kan jou plaats wel zolang inne men, veronderstel ik. De ergste druk te hebben jullie toch gehad, nietwaar?” Hij knikte en tipte de as van zijn sigaret. „Om je eerlijk de waarheid te zeggen: het idee, een paar weken er naar bed, dan ben je binnen enkele maanden weer geheel de oude. Ver geet niet, dat je op een leeftijd komt, dat je je wat meer in acht moet ne men. Dat moment komt bij de een wat vroeger als bij de ander, dat hangt van tal van factoren af: werk kring. leefwijze, gezin, humeur, eten en drinken, en zo voort. Bij jou is dat moment nu aangebroken.” De bezoeker dacht na. „Vakantie en ben de tweede helft van augustus en het zal dus niet eens meevallen om wat te krijgen „Waarom ga je niet eens naar Fries land? Naar de meren? Een beetje va ren, zeilen bijvoorbeeld. Een uitste kende ontspanning.” De ander ging plotseling recht zit- Hoofdstuk 2 Sr is net nog een plaatsje over Intussen reed Theo de Haan het kleine stadje door naar zijn woning naast de fabriek. Hij zag zijn doch ter al voor het raam staan nog voor hij uitgestapt was en nadat hij het portier gesloten had, wuifde hij even en lachte vriendelijk. Als wilde hij tussen uit te knijpen en me nergens daarmee zeggen: Maak je geen zor- zorgen over te maken, lokt me aan. gen, kind, het betekent niets. Berends heeft gezegd, dat ik de wa- Hij haalde zijn sleutel te voorschijn gen thuis moet laten, veel rusten en om de deur te openen, maar gelijk- zo en geen lange wandelingen maken, tijdig werd dat van binnen al gedaan. En het drankje op tijd innemen. Ver- Nogmaals lachte hij naar zijn doch- der ben ikgezond, dus wat wil ik ter, die hem vragend aankeek. „Nou, je hebt je angstig gemaakt om niets, hoor,” zei hij op geruststel- „Nou, het is een pak lende toon. Hij hing zijn hoed aan Je zag liep naar de salon, op - - - opeens zo rood werd, ik kreeg wer- j kelijk angst. Dus je gaat er een poos- - je tussen uit?" „Ja, ik wil me zelf wel erkennen dat ik af en toe doodmoe ben. We hebben een bijzonder druk seizoen gehad en dan met die personeels- schaarste en zo We hadden dik wijls moeite genoeg om alles op tijd De arts schudde zijn hoofd. „Inte gendeel. Zulke boottochten lijken me bizonder geschikt voor een vakantie, om de eenvoudige reden, dat je wel moet luieren, of je wilt of niet. Uit stekend, Theo, ga jij maar eens een paar weken varen op de Rijn. Dat lijkt me zelfs een uitstekend idee. En als je ergens aan wal bent, ga je .op je gemak alles bekijken. Geen lange trips, geen bergwandelingen. Kort en bondig: zoveel mogelijk je gemak hou den. Mens, ik wilde wel met je mee, maar ik ben pas veertien dagen terug.” De bezoeker stond op. „Oké. Ik zal een paar folders aanvragen en die bekijken. Een paar maatregelen ne men op de zaak en dan smeer ik ’m, Verdraaid, Karei, als je me niet lek ker gemaakt hebt. Ik begin er te krijgen. En dat drankje?” „Laat dat in de namiddag maar even halen in de apotheek. Trouw innemen en denk er aan wat ik ver- dVTpTtel eisprong” VWe“hlb- der gezegd heb. Een beetje matigen - •- in drinken en roken. En veel plezier. Stuur me maar een kaartje of souve nir! Daar heb jij het meeste verstand van!” Ze stonden nu tegenover elkaar en schudden de handen. „Bedankt, Ka rei.” s „Geen dank. Dit is mijn werk, zie tem „Varen dat woord wekt re- je? Jij verblijdt de mensheid met leu- drukte miniscenties op uit vroeger dagen, ke souvenirs, ik probeer de mensheid nierop Het was de laatste zomer, dat Wil gezond te houden, Hebben we beiden nog leefde. We hadden een folder belang bij, nietwaar?” ontvangen van een reisbureau over een Toen Theo de Haan buiten in zijn ookweer Rijnreis per vakantieschip. Dat leek wagen stapte, stond de arts voor het me machtig mooi, maar Wil was al- raam en keek hem na tot de wagen en hij adviseert me een dag_of veel tijd een tikkeltje bang op het water, uit het gezicht verdwenen was „Jij [‘en, met vakantie te gaan. Die wilde er niet van horen, dus is hebt weer een vrouw nodig, beste les^ het niet doorgegaan. Verdraaid, zeg, vriend, om je te verzorgen. Maar hoe zo’n Rijnreis breng ik dat aan je verstand, zonder paud tegenover haar vader die soms de nagedachtenis van Wil te vertroe- hem onderzoekend aan. beien?” Toen knikte ze. „Ja, paps, je wordt nog meer?” Ze slaakte een zucht van verlichting, van m’n hart, j er de laatste tijd zo be- labbert uit en vorige week, toen je opeens zo rood werd, ik kreeg wer- Wat zei dokter Berends dan? Hij aan de hand was?” „Ach, jullie maken altijd veel te veel drukte om een 1 neer, i dat m’n bloeddruk te hoog is. Niet bepaald verontrustend, maar toch j om een beetje uit te kijken. Enfin, ik krijg een drankje, en 1 Dat is al- IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIHIIIIIIIIIIIIIllllllllllllllllllIlllllllllllllllll FEUILLETON c Het meisje 2 van Opa

Kranten in de gemeente Sudwest-Fryslan (Bolswards Nieuwsblad, Sneeker Nieuwsblad en Friso)

Friso nl | 1962 | | pagina 6