1 a I P I e I I t, I i- 1 11 I eu r r heer naar die r a a 1 r le. n n n n sprookje, van het wat I ding der Roemeensche garst enz. ook van onze verbouwers meer en meer ou deu achtergrond. Toch zijn er, die hun producten voor geen appel en een ei van de hand willen doen en wachten willen totdat de prijzen aannemelijker worden. Ze bergen g tot tijd on wijle op, maar de wind begint hoe lang zoo meer uit den verkeerden hoek te waaien. De fabel van den visschenden reiger heeft nog in lange na niet uitgediend. deed bij kunstlicht en het op vele punten ont stoken Bengaalsch vuur zoo mogelijk nog beter dan des middags. Men had plan den bedel wa gen electrisch te verlichten. Een proef, ’s mid dags genomen, mislukte helaas ’s avonds. Een ruk van de paarden verbrak de geleiding. ■achtig bewegen en zich uitzetten. „Ik ben zoo ■i™^ama," klaagt de kinderstem achtenden ■woelenden rhododendron. E cn P08enblik later gaat de vrouw met snel- E ei1'ade? ^hreden, het knaapje aan de Ea“d houdende, Werner voorbij. Zij heeft haar E ZW/rte Pa^et0*' het kind zorgvuldig om Br schouders geslagen; zij-zelf schijnt geen kou- En a I0? ?11, De wind waait haar in ’t gezicht E ?®nvoudige, donkere japon eng om Kro-nV n en* maaillicht valt op haarklein, EÓoa? •nJgelaat’ waaruit twee groote, schrille EmZVV^ Staren? het is ^zelfde Bekomen‘is hede“ hem van Monte Carl° ■ioTvfen. dcn Storm worstelende, loopt zij haas- L.j, ?ort>zo° haastig, dat de kleine kindervoe- ïii tSr b?jDa niet kunuen Vüigen- Waar mag le vrif ?aar toe gaan Heeft zü hulpvaardi- Ir t “eauen, tot wie zij zich wenden kan le aider ruischt de zee. De golven bulderen K P j s,teenachtige strand van Mentone hreken zij daarop in de volle breed- lno.. dijken terug met dat eigenaardig luid Bemin lei}d4. Sedruisch, dat de duizende bij dui- iL aC lterna rollende kiezelsteenen van zich ven. g. Werktuigelijk luistert de oude I toegetakeld. Een der heeren wist weder op zijn I wieler te komen en reed pijlsnel naar de mare chaussees te Meppeldezen waren terstond ge reed om derwaarts te trekken zij mochten de voldoening smaken de vier personen nog aan te treffen en gevankelijk te Meppel binnen te 8 brengen. De Haarl. Ct. bevat een particuliere corres- pondentie over de Groninger Lustrum- en Re- I ductiefeesten, waaraan de volgende bijzonder- I heden zijn ontleend I Door de Reductie, door de toetreding van Groningen tot het verbond der zes overige pro- vmcicr., kwam de Republiek der Zeven Pro- u vinden tot stand, welke den grondslag vormt I van den tegenwoordigen Nederlandschen Staat. I Voor Groningen heeft die Reductie vooral deze I uooge beteekenis, dat op een tijdperk van stil- I stand, achteruitgang en ellende onder de Spaan- I sche heerschappij, na het beleg en de verovering I door Prins Maurits en graaf Willem Lodewijk I van .Nassau, een tijdperk van wederopleving en I bloei op allerlei gebied van handel, nijverheid, I wetenschap en kunst is gevolgd, waarvan het I tegenwoordig geslacht in enkele opzichten nog de voordeelen geniet. I het 56e Lustrum der Hoogeschool van I 17 tot 22 September zou worden gehouden en I de burgerij de Reductie van Groningen tot de I ^nie vau Utrecht in 1594 feestelijk meende te I moeten herdenken, besloot het studentencorps met het door den heer mr. J. A. Feith ontwor- I pen en door de feestcommissie aangenomen plan voor een historisch-allegorischen optocht. I ^Gistellende „De Reductie van Groningen in I 1594 en hare zegenrijke gevolgen11, mede te I i?n kieida de S'1’00? der Hoogeschool voor te stellen. Bij deze gelegenheid wenschten de I studenten hier een goed gebruik van elders in I +S voeren en *n den optocht een bedelwagen I ,e aten rijden, waarvan de manschappen tijdens en optocht giften voor het Kinderziekenhuis It11 d.e betrekkingen van de slachtoffers op Lombok zouden inzamelen. I De optocht was in de volgende orde opge- ■steld I 1. Acht herauten te paard. 2. Praalwagen, I voorstellende de Unie van Utrecht. 3. Groep, voorstellende „De belegerde Stad." 4. Wagen I J.an ,n Vrede. 5. Het 2de muziekkorps der ■«lenstdoende schutterij van Groningen. 6. Staf- ■anuziek van het le regiment infanterie te Leeu- |mU'd.en; 7: Groep, voorstellende: „Het eerste Ie oe.!,lJaPerk van de academie te Groningen." |<Z i Bedelwagen. 9. Muziekkorps „Emder I* autkapeile." 10. Triomfwagen van de herle- I ing der letterkunde. 11. Wagen voorstellende e opkomst en bloei der Veenkoloniën." 12. 1?' de voorstelling van Groningens Ihandel op West-Indie. 13. Wagen, voorstellen in! u herleving van den landbouw en den |g ‘J‘?11 h,andel van Groningen. 14. Groep, voor la i r,’:deu bl°ei en de ontwikkeling van een laan al Groninger gilden." 15. Wagen, voorstel- tln i7 i”den bioe* der Groninger bouwkunst in Ltn t- i eeaw,<< 16. Muziekkorps van het in- p uctiebataljon te Kampen. I optocht nam te half twee een aanvang. KU is uitmuntend geslaagd. Het weer was den bL. i dag Ultstekend. Het was zoo vol in r e stad, zegt de N. Gr. Ct.dat het leek of j e &eheele valide bevolking van het noorden naar Groningen had verplaatst. De bedel- toCn. had het gewenschte succes. ■Ue optocht werd ’s avonds herhaald en vol ini.* vincien, ,n >r I it en reddeloos verloren gegaan. Bijna zonder middels keerde de zwaar beproefde jonge we duwe met haar kind naar Europa teru°'. Te trotsch om van de aalmoezen barer ook^te^en haar verbitterde, verarmde bloedverwanten° te leven te weinig ontwikkeld voor practischen arbeid, vluchtte de onervaren vrouw in -de na bijheid van Monte-Carlo, waar zij eens op haar huwelijksreis voor de grap haar geluk in het spel beproefd had. Maar in plaats van de <re- hoopte redding uit de schipbreuk, wachtte haar in dit dorada van alle half verongelukte we zens, het prikkelende, treurige lot van de spe- Iers van beroep En zij stierf den natuurlijken dood van dergelijke menschen - door zelfmoord Professor Werner laat de hand met de krant zakken en staart voor zich uit hoe leven dig verrjjst zij voor hem uit het verleden, die bekoorlijke, jonge, zorgelooze vreuw. Met de mandoline in den arm, de voetjes op het witte ijsbeervel, ziet hij haar zitten in haar warm helder salon, als een beeld uit een rooskleurig verlicht door den gloed haardvuur. Arme, gebroken lelie op het veld Waar -lag de schuld, dat gij in den harden striid des deigehjke papieren belegd I levens zoo aangrijpend moest te gronde ^aan elementair krachtige taal, terwijl zijn oogen t de gestalten vau moeder en kind volgen, die zich donker afteekenen in het helder maanlicht I op den weg naar t strand. En stap voor stap, als akelige spoken, volgen hen op den daghel- deren, eenzamen weg hunne reusachtig ver grootte donkere schaduwen als twee gerechts dienaars, waar geen ontkomen aan is, sluipen zij de beide ongelukkige menschen na. Terneergeslagen, in treurige gedachten ver zonken keert de professor naar zijn hotel terug. Het schreien van het kind, de troostende, wee- ke vrouwenstem, wier klank eene vage herin nering bij hem opwekt, klinkt nè in zijn bin nenste een diep gevoelend hart staat in voort durende verbinding met de ellende der wereld. Twee dagenlater vond Werner onder deplaat- selijke nieuwstijdingen van een Mentoner blad een bericht, dat hem vreeselijk schokte; thans weet hij, waar moeder en kind op dien helderen, stormachtigen avond naar toe gedaan zijn. Visschers hadden bij ’t uitwerpen hunner net ten het lijk eener vrouw en dat van een knaap gevonden. In de doode had men eene me vrouw Silveira herkend, die, sedert jaren in bedrukte, armoedige omstandigheden te Mento ne wonende, zich-zelf en haar kind van de winst van het spel onderhield. In den laat- s.en tyd echter was volgens verklaring van haar hospita - het eene verlies op ’t andere gevolgd, de ongelukkige vrouw in schulden en armoede geraakt, zoodat zij, in haar wanhoop, zeker voor zich en haar eenig kind geen a£ deren uitweg had gezien, als de dood. Daarop volgde een kort uittreksel harer levensgeschie denis, die men geput had uit aanteekeningen onder de nalatenschap der overledene gevon den bladen die op sensatie-nieuwtjes belust zijn kennen geen discretie. Mevrouw Silveira, duitsche van geboorte, was een kind geweest van rijkdom en weelde. Zii sloot een huwelijk uit liefde met een eveneens zeer vermogenden, braziliaanschen dokter beiden schenen voor ’t geluk geboren. Na ver scheidene studiejaren in Europa te hebben door gebracht keerde Silveira naar zijn vaderland terug, waar weldra de onlusten uitbraken, die hem den eemgen erfgenaam van de ouderlijke schatten, tot een arm man maakten. Hij kon dat verlies met te boven komen en in een aan val van wanhoop schoot hij zich dood. Niet alleen zijn eigen vermogen ook dat van zijn vrouw en haar broeders was op zijn aanraden in portugeesche en d De geheele buitenlandsche pers houdt er zich dan ook mee bezig. Natuurlijk betreurt men’t, dat de vredelievende gezindheid, die overal heerscht, niet weerhoudt van nogmaals hoogere militairs uitgaven aan te vragen. Maar dit is nu een maal een fatum, waaraan men te Weenen eu te Budapest evenmin ais in alle andere staten ontsnappen kan. Met voldoening heeft de meerderheid der Hongaren kennis genomen van de aanspraak, door den vorst-primaat Vassary aan den konin- gericht en van het daarop gegeven antwoord. UI 1 !Da^ >d'ie< Ultkoujen> dat de geestelijk- eid de kerkelijke wetten bestreden had, maar dat de ongunstige afloop van den strijd haar trouw ongeschokt liet. Hij riep den hoogereu zegen over den komng in bij het kiezen van den juisten weg De koning sprak hierna zijn ertrouwen op de vaderlandsliefde der geeste- lykheid uit, die beseffen zou wat het landsbe lang vorderde. Nu schijnt het toch heusch waar te wezen, dat in het Oosten een groote overwinning bevochten is. Voor de Chineezen is het jam mer, dat hun dagelijksche overwinningsbulletins nu wel moeten verstommen, want de nederlaag, welke de Japanners hun hebben toegebracht moet ontzaglijk wezen. Voor zoover de berich ten loopen heeft de Japansche bevelhebber met evenveel beleid als succes een omtrekkende be weging weten te volbrengen, die hij door een schynaanval jl. Zaterdag den Chineezen heeft weten te verbergen. Toen Zondag morgen de troepen hun beweging volbracht hadden, wer den de Chineezen in den rug aangevallen, het schijnt dat hierop een paniek hen beving en dit verklaart het groot aantal dooden, gewon den en gevangenen, terwijl de verliezen der Japanners daarentegen zeer gering waren Het deel welgeoefende troepen van den onderkoning Li-Hung-lchane moet nog eemgen tijd dappe ren weerstand geboden hebben, zij werden in een ongunstige positie bekneld, bij honderdtal len neergemaaid. De slag was spoedig beslist duizenden gaven zich met vaandels, geschut en den geheelen legertrein over. Tal van hoofd- ofhcieren, waaronder de commandant van het leger van Mantschoerye, zijn de gevangenen der Japanners, die voorts met kracht do vluchtelin gen nazetten. Het geheele Chineesche leger m Korea wordt als vernietigd beschouwd. De nederlaag is kolossaal, allerwege in Chi na heerschen ontmoediging en ontzettingtal van weleer invloedrijke mannen schijnen rede loos en radeloos, terwijl men nu algemeen ver moedt, dat Korea voor China reddeloos ver loren is. Daarop gronden te Londen sommi gen de hoop, dat nu met succes pogingen tot bemiddeling kunnen gedaan worden. China moet natuurlijk alle aanspraken op Korea op geven, maar of Japan na de behaalde overwin ning zich eenvoudig met de onaf hankelijk-ver- k aring van Korea zal tevreden stellen, gelijk Daily News laat doorschemeren, mag zeker worden betwijfeld. De vreugd over de zegepraal is in geheel Japan groot. Inmiddels zit men niet stil. Eenioe zgn. vliegende colonnes zijn noordwaarts ge zonden om de bergpassen te bezetten en alzoo de aanmarsch van nieuwe Chineesche troepen te beletten. De Times bevat intusschen een telegram uit Shanghai', een bericht uit Chemulpo meldende, dat nam. tusschen Fingyang en de fe?nnnd™r eefl> tweede Chineesche legermacht, oUÜUO man sterk, zou opgesteld zijn. Het zal wei met waar zijn, in ieder geval zou Japan dat tweede leger wel even goed aandurven als SNEEK, 21 September. De laatste openbare uitvoering gedurende dit seizoen van het muziekcorps der schutterij zal bij gunstig weder, Zondag 23 Sept, des middags te 12 uur op de Schaapmarkt plaats hebben. Het programma luidt als volgt 1. Marsch. 2. La plus belle, Valse, E. Waldteufel. o. rant, sur „la Favorite”, Donnizetti. 4 a. Intermezzo Sinfonieo, arr.P. Gaillard. U. Blumenlied arr.P. Gaillard. 5. kant, sur „le Trouvère”, Verdi 6. Finale. In ons nummer van Dinsdag jl. stond dat de heer W. E. den drenkeling van Zondag jl. redde 5 dit moet zijnde heer D. Naar men ons verder meedeelt werd ’t hor loge weinige oogenblikken daarna door een sjouwerman opgevischt. De animo voor Lombok schijnt no^ niet aan ’t afnemen te zijn. Een vader van 5 kinderen tenminste heeft hier van moeder de vrouw toestemming gekre gen, zijn strijdlust tegen de Balineezen te beproeven. Naar men ons meedeelt is de man reeds voor den dienst geschikt bevonden. Onze vroegere stadgenooten, de hh. H. v. Dam en E. Grefe, leerlingen van de militaL re school te Haarlem, slaagden gisteren voor t ofhciers-examen. De heer P N Kruijswijk, predikant bij de Ger. Gem. (B) alhier, heeft het beroep naar Kollum aangenomen. Op de lijst der sollicitanten naar de be- rekkmg van Hoofd der O. L. School teStiens (dorp), opgeroepen voor het 2e gedeelte van het vergelykend examen op 24 September e. k. tV do°r L’Stiens’ z6n gepiaafst: Ih de Groot te Harlingen, J. O. Rosenboom te Hommerts A. A. van Douwen te Gerkes- klooster, Ij. Veninga te Stiens (Tichelwerk), 1. Visser te Anjum, H. Friesenberg te Har- lingen, H Wartena te Deersum en J. Dijkstra i te Jorwerd. J Westergoo, 20 Sept. Daar zijn tegenwoor dig bouwplaatsen, die onder den hamer gebracht worden en met moeite het derde deel kunnen opbrengen van de som, die er voor eenige ja ren voor besteed werd. Er is veel, dat op°land- bouwgebied thans teekent, maar zoo iets dit doet, is het voorzeker deze achteruitgang van den waarde des gronds. Toch kan men dit jaar met onder de uitsluitend slechte jaren re- van kenen, evenmin als zijn voorgangers. De schoo- j uit, X7QT» r\nrrr\ ,0IL den 1 stem tegen (va'i een Jong-Czech) I <X II pmduAn x* »-• - T2" 1 I 8 t J In de Hongaarse he delegatie zal --—O quaestie en misschien z over -J’ I nog wel een debat gevoerd worden. BUI T E N L A N D. OVERZICHT. De r a n s c h e president heeft Dinsdag de fortmanoeuvres bij Vaujours bijgewoond. Op het station Meaux werd hij door de hoogste bevelhebbers, alsmede door verschillende bur gerlijke autoriteiten ontvangen. Naar aanlei ding van het welkomstwoord van den senator 1 reyet. drukte hij zijn voldoening uit, dat ge westelijke en gemeentelijke overheden zich ie der binnen de grenzen van eigen bevoegdheid met de behartiging van ’t algemeen belang be zig hielden. Als ieder zich aan eigen taak wijdt, dan staat de republiek vast, zeide hij. Deze opmerking is gericht aan ’t adres van den gewestehjken raad uit ’t zuiden, die geheel on bevoegd de wetten tegen de anarchisten heeft atgekeurd. Vervolgens woonde de president een aanval op het fort Vaujours bij'. Op het dejeuner, dat hij daarna den kommandeerenden officieren aan bood, bracht bij een zeer waardige toast op ’t leger uit, dat dient niet slechts om oorlog te voeren, maar ook om den vrede te handhaven. De plichten van den soldaat zijn, evenals die van den burger liefde tot ’t vaderland, eerbied voor de wet, onderwerping aan de wettige re- geenng. Hij wijdde zijn dronk in ’t bjzonder aan de bevelhebbers, die de soldaten voorbe- lei en yooi hun taak. Generaal Saussier gaf den president de verzekering van de eerbiedige oewy ing zijner troepen en knoopte daaraan den wensch vast, dat het leger in staat zou wezen zyu roemrijke bestemming te vervullen. it laatste klinkt ietwat chauvinistisch, dat be hoort nu eenmaal bij militaire welsprekendheid. Maandag heeft inde O o s t e n r ij k s c h-H o n- gaarsche delegaties de minister Kalnoky het verwachte overzicht der buitenlandsche staat kunde gegeven Mij deed uitkomen, dat het drievoudig verbond tegen niemand, allerminst tegen Rusland, gericht was, maar slechts de handhaving van den vrede beoogde. Met alle staten onderhoudt de regeering vriendschappe lijke betrekkingen. Dat in Frankrijk diezelfde gevoelens bestonden, was bij ’s keizers bezoek aan Ziud-Frankrijk gebleken. Van de goede verstandhouding met Rusland was de sluiting van het handelsverdrag een bewijs geweest’. Waar de zaken zoo stonden, behoefden de ge- beurtemssen in kleinere staten geen ongerust heid te baren. Zelfs was de verhouding ten opzichte van Servie verbeterd, hij stelde voorts vertrouwen in het verstand der Bulgaren, zij zouden de door hen verworven positie niet op t spel zetten. De gewapende vrede zou inmid dels nog voortduren, omdat het gevoel van vei ligheid nog niet tot de meerderheid der bevol- king was doorgedrongen. Z. i. had de pers aan dit laatste veel schuld, omdat zij te veel sensa- tie-benchten verspreidde. Over de regeerin- Roemenie het hij zich mede welwillend d<5 aglqtatj® onder de elders (d. i. in ^e_OostenriJksc!‘e delegatie heeft met slechts i een Jong-Czech) een votum Iew“el"1Kalaoky’s beIeid uitgebracht. naar aanlei- de quaestie van ’t burgerlijk huwelijk ■J 1 I X t- i i i i i- i- 3 i jr i- I- 11 )- ui I 18 J t. I lit I it I ie it I i. I I ---«‘vu j o xr i i owxAAVAVjj. ue rede van Kalnoky is tamelijk kleurloos, zij schijnt echter een goeden indruk te hebben gemaakt, omdat de vrede met nadruk als verzekerd wordt voorgesteld.

Kranten in de gemeente Sudwest-Fryslan (Bolswards Nieuwsblad, Sneeker Nieuwsblad en Friso)

Sneeker Nieuwsblad nl | 1894 | | pagina 3